Εγκυμοσύνη οι 10 Πιο Συχνές Ερωτήσεις

 

Γενικά

   Η εγκυμοσύνη είναι μια συναρπαστική περίοδος στη ζωή κάθε γυναίκας αλλά, ιδίως για τις νέες μητέρες, είναι επίσης μια καινούρια εμπειρία γεμάτη ανασφάλειες και απορίες. Στο συγκεκριμένο άρθρο παραθέτω τις 10 πιο συχνές ερωτήσεις που λαμβάνω από τις έγκυες σχετικά με την κύηση. Ελπίζω οι πληροφορίες αυτές να φανούν χρήσιμες τόσο στις τρέχουσες όσο και στις μέλλουσες έγκυες γυναίκες. Εάν έχετε άλλες απορίες μη διστάσετε να με επισκεφθείτε για να συζητήσουμε από κοντά το θέμα που σας απασχολεί ευελπιστώντας να κάνω την εγκυμοσύνη σας όσο πιο ευχάριστη γίνεται.

1. Διαιτητικές συνήθειες και Διατροφικές ανάγκες στην εγκυμοσύνη

   Ένα από τα πιο συνηθισμένα ερωτήματα που λαμβάνω σε μια από τις αρχικές επισκέψεις της εγκυμοσύνης είναι κάποια παραλλαγή του “τι πρέπει να τρώω ή να αποφεύγω να τρώω ενώ είμαι έγκυος;”.

   Οι νέες μητέρες βομβαρδίζονται από πληθώρα πληροφοριών και προειδοποιήσεων, που κατακλύζουν το internet και τα μέσα ενημέρωσης ή παρέχονται από τις φίλες με παιδιά ή τους στενούς συγγενείς, για τρόφιμα που είναι απαραίτητα ή επικίνδυνα κατά την κύηση. Αυτή η πολυγνωμία αφήνει μερικές γυναίκες φοβισμένες να αναρωτιούνται τι είναι τελικά επιτρεπτό και αναγκαίο να τρώνε και κατά πόσο είναι ασφαλές;

   Η διατροφή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να εστιάζεται στην κατανάλωση μιας ποικιλίας τροφών πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά που είναι χρήσιμα για την γυναίκα και το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Επειδή το ερώτημα είναι ουσιώδες, σημαντικό και συχνό αφιέρωσα ένα ειδικό άρθρο για την διατροφή στην εγκυμοσύνη. Διαβάστε το εδώ.

2. Άθληση και Άσκηση στην εγκυμοσύνη

   Η τακτική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι όχι μόνο ασφαλής αλλά και ευεργετική αφού βοηθά την έγκυο να αισθάνεται καλύτερα, να καταναλώνει θερμίδες με αποτέλεσμα την πρόληψη της υπερβολικής αύξησης του βάρους της κατά τη διάρκειά αυτής, μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη της κύησης, να αποτρέψει τη δυσκοιλιότητα και την οσφυαλγία (συμπτώματα συχνά εμφανιζόμενα κατά την κύηση).

   Οι έγκυες έχουν την δυνατότητα να ασκούνται για 20 – 30 λεπτά τρεις φορές την εβδομάδα. Η άσκηση πρέπει να είναι ήπια όχι εξαντλητική. Ασκήσεις, όπως το κολύμπι (στη θάλασσα ή σε πισίνες), το γρήγορο περπάτημα αντί για τρέξιμο, η γυμναστική σε σταθερό ποδήλατο, καθώς και η γιόγκα ή οι πιλάτες θεωρούνται ασφαλείς. Θυμηθείτε την καλή ενυδάτωση πριν και μετά από την άσκηση.

   Σε γενικές γραμμές θα πρέπει να αποφεύγετε δραστηριότητες κατά τις οποίες υπάρχει υψηλός κίνδυνος πτώσης, όπως η ενόργανη γυμναστική, το σκι κ.α. Επίσης αθλήματα όπου υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού της κοιλίας ή των άκρων όπως αθλήματα επαφής (ποδόσφαιρο, μπάσκετ) ή δραστηριότητες που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενο άλμα ή αναπήδηση, όπως η γυμναστική με λάστιχο ή σχοινάκι, ή η ιππασία θα πρέπει επίσης να αποφεύγονται. Τέλος οι καταδύσεις μπορεί να θέσουν το έμβρυο σε κίνδυνο (νόσος εξ αποσυμπίεσες από μεταβολές της πίεσης) γι αυτό και δεν επιτρέπονται.

3. Άρση Βαρών κατά την εγκυμοσύνη

   Είναι συνηθισμένο να ακούτε ότι δεν είναι ασφαλές να σηκώνετε βαριά πράγματα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η επικινδυνότητα της υπερβολής κατά την άρση βαρών αφορά κυρίως τη μητέρα και όχι το μωρό. Η αύξηση των ορμονών της κύησης προκαλεί μαλάκωμα και χαλάρωση των συνδέσμων, κατάσταση η οποία οδηγεί σε αστάθεια των αρθρώσεων. Επίσης, το κέντρο βάρους της εγκύου μετατοπίζεται γεγονός που επηρεάζει την ισορροπία της και επιβαρύνει τη μέση της.   

   Αυτοί οι δύο παράγοντες κάνουν τη μητέρα πιο ευαίσθητη σε τραυματισμούς ιδίως όταν σηκώνει ή μετακινεί βαριά, πάνω από 10 κιλά, αντικείμενα.

 

4. Σεξουαλικές Επαφές στην εγκυμοσύνη

   Το σεξ είναι ασφαλές κατά τη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης χωρίς επιπλοκές. Δεν μπορεί να βλάψει το μωρό σας ούτε αποτελεί αίτιο αποβολής. Μπορεί μερικές φορές να παρατηρήσετε κάποια κηλίδα αίματος ή και κράμπες μετά την επαφή αλλά αυτά είναι αναμενόμενα και άνευ σημασίας συμπτώματα. Η στάση του σώματός σας κατά την σεξουαλική πράξη θα πρέπει να τροποποιείται με την πρόοδο της εγκυμοσύνης ώστε να υιοθετείτε μια θέση στην οποία να αισθάνεστε άνετα. Κατά το πέρας της εγκυμοσύνης, η διέγερση των θηλών και η εκσπερμάτιση μπορεί να βοηθήσουν στην έναρξη του τοκετού.

   Το σεξ πάντως πρέπει να αποφεύγεται εάν υπάρχουν: ενδείξεις επαπειλούμενης αποβολής, σε περιπτώσεις χαμηλής πρόσφυσης του πλακούντα ή σε παρουσία πρόωρων συσπάσεων.

5. Οι πρώτες Κινήσεις του Εμβρύου

   Κάποια στιγμή κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης οι κινήσεις του εμβρύου (σκιρτήματα) γίνονται αντιληπτές από τη μητέρα. Ο χρόνος που αρχίζει να τις αισθάνεται είναι διαφορετικός για κάθε έγκυο και οριοθετείται μεταξύ της 16ης έως 22ης  εβδομάδας. Συνήθως στην πρώτη εγκυμοσύνη θα αρχίσετε να αισθάνεστε το μωρό σας αργότερα από ότι στις επόμενες εγκυμοσύνες. Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την αντίληψη των σκιρτημάτων από την μητέρα είναι το βάρος της, η θέση του πλακούντα, η ποσότητα του αμνιακού υγρού. Αυτές οι αρχικές ανεπαίσθητες εμβρυικές κινήσεις, γίνονται αισθητές ως ¨κυματισμοί¨ ή ¨φουσκώματα¨ ή πολύ ελαφρά ¨χτυπήματα¨ ή ακόμη και σαν δυσπετικά ενοχλήματα. Καθώς το μωρό αναπτύσσεται επειδή αρχίζει να τεντώνεται, να έχει λόξιγκα, να κλοτσά και να περιστρέφεται οι κινήσεις του γίνονται πιο έντονες και ευκολότερα αντιληπτές. Κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου 12 ή περισσότερες κινήσεις πρέπει να γίνονται αισθητές καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Εάν παρατηρείτε λιγότερες κινήσεις ή ξαφνική μείωση της κινητικότητας του εμβρύου θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον γυναικολόγο σας.

6. Περιποίηση Μαλίων, Νυχιών και Καλλωπισμός κατά την εγκυμοσύνη

   Η ανησυχία σχετικά με τις βαφές και τις ουσίες που χρησιμοποιούνται για το ίσιωμα των μαλλιών είναι ότι μπορεί να υπάρχει απορρόφηση χημικών που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και ενδέχεται να βλάψουν το έμβρυο. Ωστόσο, τα περισσότερα χημικά απορροφώνται σε πολύ μικρές ποσότητες από το δέρμα και απορρίπτονται από την κυκλοφορία του αίματος αρκετά γρήγορα επομένως δεν στοιχειοθετείται κίνδυνος για το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Η περμανάντ είναι επίσης ασφαλής και μπορεί να κάνει τη φροντίδα των μαλλιών σας ευκολότερη και λιγότερο χρονοβόρα. Οι έντονες μυρωδιές και η ζέστη στους χώρους των κομμωτηρίων μπορεί να σας προκαλέσουν ναυτία, ζάλη ή τάση λιποθυμίας οπότε προσπαθήστε να μην πηγαίνετε σε ώρες αιχμής, να είστε ελαφρά ντυμένες και να έχετε λίγο νερό μαζί σας.

   Τέλος η βαφή των νυχιών, τα τεχνητά νύχια, η περιποίηση του προσώπου και οι αποτριχώσεις, με κερί ή λέιζερ, δεν είναι επιβλαβείς για το μωρό σας. Μερικές φορές εμφανίζεται αυξημένη ευαισθησία στο δέρμα κατά την κύηση οπότε μπορεί να φλεγμαίνει, λίγο χρόνο μετά τις θεραπείες, αλλά το σύμπτωμα αυτό υποχωρεί σύντομα.

7. Ταξίδια και Μετακινήσεις κατά την εγκυμοσύνη

   Τα ταξίδια και οι μετακινήσεις με οποιοδήποτε μέσο: ​​αυτοκίνητο, λεωφορείο, τρένο, πλοίο ή αεροπλάνο δεν αποτρέπονται σε κανένα στάδιο της χωρίς επιπλοκές εγκυμοσύνης, καλό όμως είναι να αποφεύγετε τις μετακινήσεις με ποδήλατο και ιδιαίτερα με μηχανάκι για προφανείς λόγους (ελλιπής προστασία, επαναλαμβανόμενη αναπήδηση λόγω ανώμαλων δρόμων).

   Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε σε πολύωρα ταξίδια είναι ότι πρέπει να σηκώνεστε ή να κάνετε στάσεις κάθε 2 ώρες για 10λεπτο περπάτημα για να διευκολύνεται η κυκλοφορία του αίματος στα κάτω άκρα ώστε να αποφεύγεται το πρήξιμο (οίδημα) των ποδιών, αλλά το σημαντικότερο να μειώνεται ο κίνδυνος θρομβώσεων. Για τον ίδιο λόγο συστήνεται και η χρήση ελαστικού καλτσόν διαβαθμισμένης συμπίεσης.

   Η κοινή λογική λέει ότι όταν υπάρχουν  επιπλοκές τότε οι μετακινήσεις και τα ταξίδια περιορίζονται ή προσαρμόζονται ανάλογα. Καλό θα είναι να αποφεύγονται τα ταξίδια σε χώρες όπου απαιτούνται εμβολιασμοί για ανοσοποίηση.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

Οδήγηση: Δεν υπάρχουν κανόνες σχετικά με το εάν και το πότε πρέπει να σταματήσετε την οδήγηση κατά την εγκυμοσύνη. Εφόσον αισθάνεστε καλά και άνετα τότε μπορείτε να οδηγείτε καθ΄ όλη την διάρκεια αυτής. Να φοράτε πάντα ζώνη ασφαλείας τοποθετημένη κάτω από την κοιλιά. Ίσως χρειαστεί να προσαρμόσετε το κάθισμά, καθώς η στάση του σώματος αλλάζει, ώστε να στηρίζει καλά την πλάτη σας και η οδήγηση να είναι ποιο ξεκούραστη.

Αεροπορικά ταξίδια: Τα αεροπορικά ταξίδια κατά την εγκυμοσύνη είναι ασφαλή. Οι νεότερες συσκευές ολόσωμης ανίχνευσης (body scanners) των αεροδρομίων εκπέμπουν ραδιοκύματα (τα ίδια με αυτά που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα και οι οθόνες των τηλεοράσεων) που δεν βλάπτουν το έμβρυο. Ακόμη και στις παλαιότερης τεχνολογίας συσκευές ανίχνευσης, που εκπέμπουν ακτίνες Χ, η δόση της ακτινοβολίας είναι απειροελάχιστη επομένως δεν στοιχειοθετείται κίνδυνος για το έμβρυο. Επίσης η ελαττωμένη βαρομετρική πίεση εντός της καμπίνας του αεροπλάνου και η αυξημένη δόση κοσμικής ακτινοβολίας σε μεγάλο υψόμετρο δεν δημιουργούν προβλήματα στα έμβρυα των εγκύων που ταξιδεύουν περιστασιακά. Τέλος οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες θέτουν περιορισμούς στη μετακίνηση των εγκύων μην επιτρέποντάς τους να ταξιδέψουν μετά τις 36 εβδομάδες (ή τις 32 εβδομάδες για δίδυμη κύηση). Αυτό οφείλεται στον κίνδυνο πρόωρου τοκετού και όχι στην επικινδυνότητα του αεροπορικού ταξιδιού για την έγκυο ή για το μωρό.

8. Ασφαλή Φάρμακα και Εμβόλια κατά την εγκυμοσύνη

   Αρκετά από τα συνηθισμένα φάρμακα και η πλειοψηφία των μη συνταγογραφούμενων σκευασμάτων είναι ασφαλή για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά θυμηθείτε ότι η ανάπτυξη των εμβρυϊκών οργάνων ολοκληρώνεται κατά την 20η εβδομάδα την κύησης επομένως κάθε φάρμακο αλλά και μερικά μη συνταγογραφούμενα σκευάσματα (ορισμένα περιέχουν ουσίες με πολύ ισχυρές φαρμακευτικές ιδιότητες) πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ ιδιαιτέρα κατά το πρώτο ήμισυ της κύησης.

Στα φάρμακα που είναι ασφαλή περιλαμβάνονται τα:

  • τα αναλγητικά Depon, Panadol, Lonalgal
  • τα αντιβιοτικά Amoxil, Augmentin, Ceclor
  • το αποχρεμπτικό Exacough
  • το αποσυμφορητικό Physiomer
  • τα αντιισταμινικά Benadryl, Atarax
  • το αντιδιαρροϊκό Imodium
  • τα φάρμακα κατά της δυσκοιλιότητας Duphalac, Milk of Magnesia
  • τα φάρμακα για τη δυσπεψία και τις καούρες (όξινες ερυγές) Maalox, Simeco, Gaviscon

Φυσικά η παραπάνω λίστα δεν είναι πλήρης. Σε περίπτωση που έχετε αμφιβολίες, ζητήστε τη γνώμη του γυναικολόγου σας για τη λήψη φαρμάκων ή συμπληρωμάτων διατροφής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.

Αναφορικά με τα εμβόλια

   Επειδή οι έγκυες ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου για επιπλοκές που σχετίζονται με τη εποχική γρίπη το εμβόλιο της γρίπης συστήνεται κατά την εγκυμοσύνη. Μελέτες έχουν δείξει επίσης ότι όταν το εμβόλιο της γρίπης χορηγείται στη έγκυο παρέχει ανοσία και στο μωρό για ένα 6μηνο μετά τη γέννησή του.

   Το τριπλό εμβόλιο (DTaP) συστήνεται για όλες τις εγκύους με σκοπό κυρίως την παροχή ανοσίας έναντι του κοκκύτη στο νεογνό, κατά το πρώτο 6μηνο της ζωής του. Τα νεογέννητα που μολύνονται νοσούν βαρύτατα και πολλές φορές η νόσος έχει θανατηφόρα έκβαση. Φυσικά παρέχει προστασία και στην έγκυο έναντι της νόσου.

   Άλλα εμβόλια που ασφαλώς χορηγούνται, εάν παραστεί ανάγκη, στην εγκυμοσύνη είναι: το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο, τα εμβόλια της διφθερίτιδας και του τετάνου (περιλαμβάνονται στο τριπλό εμβόλιο DTaP), τα εμβόλια για τις ηπατίτιδες Α και Β και οι ανοσοσφαιρίνες για άμεση προστασία από την έκθεση: στον ιό την ηπατίτιδας Α, της ηπατίτιδας Β και στην τοξίνη του τετάνου (αντιτετανικός ορός).

9. Επίσκεψη στον Οδοντίατρο κατά την εγκυμοσύνη

   Η ορμόνες της εγκυμοσύνης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης τερηδόνας, ουλίτιδας και περιοδοντίτιδας επομένως η υγιεινή των δοντιών είναι πολύ σημαντική. Βουρτσίστε τα δόντια σας μετά από κάθε γεύμα και ξεπλένετε, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, το στόμα σας με διάλυμα κατά της πλάκας. Επισκεφτείτε τον οδοντίατρο κάθε 5μηνο για έλεγχο.

   Απλές οδοντιατρικές επεμβάσεις όπως ο καθαρισμός, το σφράγισμα, η απλή εξαγωγή δοντιού, ακόμη και με τοπική αναισθησία, δεν αντενδείκνυνται κατά την κύηση. Η οδοντιατρική θεραπεία καλύτερα είναι να πραγματοποιείται κατά το δεύτερο τρίμηνο.

   Σοβαρές και πολύωρες οδοντιατρικές επεμβάσεις (π.χ. αφαίρεση τραπεζίτη) πρέπει να αναβάλλονται για μετά τον τοκετό εάν αυτό είναι εφικτό.

   Αναφορικά με τις οδοντιατρικές ακτινογραφίες επειδή είναι εντοπισμένες και η δόση της ακτινοβολίας πολύ χαμηλή δεν προκαλούν βλάβες στο έμβρυο και δεν αντενδείκνυνται κατά την κύηση. Ενημερώστε για την εγκυμοσύνη σας τον οδοντίατρο ώστε να τοποθετήσει μολύβδινο προστατευτικό κάλυμμα στην κοιλιά σας πριν την ακτινογραφία.

10. Ακτινολογικές Εξετάσεις κατά την εγκυμοσύνη

   Κατά κανόνα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης οι ακτινογραφίες ή οι αξονικές τομογραφίες καλό είναι να αποφεύγονται. Σε περίπτωση που είναι αναγκαία η εξέταση αρχικά θα πρέπει να διερευνηθεί η δυνατότητα εναλλακτικών διαγνωστικών τεχνικών, με χαμηλότερη ή μηδενική ακτινική επιβάρυνση για το έμβρυο (π.χ. υπέρηχοι, μαγνητική τομογραφία), ή η πιθανότητα αναβολής της εξέτασης για μετά τον τοκετό.

   Επισημαίνεται πάντως ότι κατά τις συνήθεις ακτινοδιαγνωστικές εξετάσεις (απλή ακτινογραφία, αξονική τομογραφία ή ακτινολογικές εξετάσεις με ραδιοφάρμακα), η δόση της ακτινοβολίας είναι ελάχιστη, ακόμη κι όταν ακτινοβολείται απευθείας η κοιλιακή χώρα, επομένως ο κίνδυνος του κυήματος από την έκθεση σε αυτή είναι πολύ χαμηλός. Έτσι έστω κι αν η έγκυος, κατά την έναρξη μιας άγνωστης κύησης, εκτεθεί ακουσία δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας ώστε να συζητείται η διακοπή της εγκυμοσύνης. Ενημερώστε πάντως για την εγκυμοσύνη σας τον ακτινολόγο ώστε να τοποθετήσει μολύβδινο προστατευτικό κάλυμμα στην κοιλιά σας πριν την ακτινολογική εξέταση.

   Να σημειωθεί τέλος ότι κατά τη γαλουχία όλες οι ακτινολογικές διαγνωστικές εξετάσεις επιτρέπονται.

Sending
User Review
5 (7 votes)

 

Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Τι είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση

  Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF, In Vitro Fertilization) είναι μια εκ των τριών μεθόδων ιατρικώς υποβοηθούμενης γονιμοποίησης που εφαρμόζονται σήμερα. Οι δυο άλλες μέθοδοι είναι η πρόκληση ωορρηξίας για προγραμματισμένη επαφή και η σπερματέγχυση.

  Κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση το ωάριο γονιμοποιείται απ΄ το σπερματοζωάριο έξω από το σώμα της γυναίκας (στο εργαστή­ριο) όταν η διαδικασία αυτή, για διάφορους λόγους, αδυνατεί να πραγματοποιηθεί στο φυσικό της περιβάλλον, δηλαδή στη σάλπιγγα της γυναίκας.

Πώς Πραγματοποιείται η Εξωσωματική Γονιμοποίηση

  Η διαδικασία ξεκινά με την συλλογή ωάριων από τις ωοθήκες της γυναίκας (ωοληψία) τα οποία στη συνέχεια έρχονται, μέσα σε ειδικά δοχεία στο εργα­στήριο, σε επαφή για 2 έως 6 ημέρες με τα σπερματοζωάρια που λαμβάνονται από τον άνδρα.  Τα ωάρια που τελικά θα γονιμοποιηθούν μεταφέρονται, με τη βοήθεια καθετήρα από τον γυναικολόγο, στη κοιλότητα της μήτρας.

  Πέραν του σημείου αυτού παύει η έξωθεν παρέμβαση όποτε εφόσον τα, εκτός του σώματος, γονιμοποιημένα ωάρια προσκολληθούν και διεισδύσουν (εμφυτευθούν) στο τοίχωμα (ενδομήτριο) της κοιλότητας της μήτρας, το οποίο παρέχει τα συστατικά και το περιβάλλον για την ανάπτυξη του εμβρύου, επιτυγχάνεται  «σύλληψη» και εξελίσσεται η εγκυμοσύνη.

Πότε επιλέγεται η Εξωσωματική Γονιμοποίηση ως μέθοδος αναπαραγωγής

  Η εξωσωματική γονιμοποίηση, συνήθως, επιλέγεται ως μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα υπογόνιμα ζευγάρια εφόσον είτε οι δυο άλλες, λιγότερο παρεμβατικές, μέθοδοι υποβοηθούμενης γονιμοποίησης αποτύχουν ή όταν αυτές δεν ενδείκνυνται.

  Ως υπογόνιμο χαρακτηρίζεται το ζεύγος που αδυνατεί να επιτύχει σύλληψη έπειτα από ένα τουλάχιστον έτος τακτικών σεξουαλικών επαφών χωρίς αντισυλληπτική προστασία. Η υπογονιμότατα δεν πρέπει να ταυτίζεται με την ¨στειρότητα¨ που είναι η βιολογικώς απόλυτη (κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες) αδυναμία τεκνοποίησης.

Αίτια υπογονιμότητας που ωθούν στην επιλογή της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης

  Σήμερα ένα ποσοστό 20% των ζευγαριών, εξ αιτίας ποικίλων παραγόντων, εμφανίζει κάποιου τύπου  διαταραχή της γονιμότητας που αφορά τον ένα εκ των δυο ή και του δύο συντρόφους. Τα συνηθέστερα  αίτια υπογονιμότητας που αναγκάζουν το ζεύγος να προσφύγει στην εξωσωματική γονιμοποίηση είναι:

  1. Συγγενείς, επίκτητες παθήσεις ή χειρουργικές επεμβάσεις που επηρεάζουν την ανατομική αρτιότητα των οργάνων του αναπαραγωγικού συστήματος του ανθρώπου παρακωλύοντας τη διαβατότητα των οδών κίνησης των ωαρίων ή των σπερματοζωαρίων αποτρέποντας έτσι την συνεύρεσή τους όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη συγγενή έλλειψη σπερματικών πόρων, την προστατίτιδα, τη βασεκτομή, την προστατεκτομή, την ενδομητρίωση, σε υδροσάλπιγγες, την αφαίρεση των σαλπίγγων κ.α.                                        
  2. Εξωγενείς ή ενδογενείς παράγοντες που διαταράσσουν την λειτουργικότητα των ωοθηκών και των όρχεων και κατ΄ επέκταση την ποσότητα ή την ποιότητα (ωριμότητα) των παραγόμενων ωαρίων και σπερματοζωαρίων όπως φάρμακα, χημειοθεραπεία, τοξικές ουσίες, ακτινοβολία, χρωμοσωμικές (σύνδρομο Kallman) ή ενδοκρινικές διαταραχές (σύνδρομο πολύκυστικών ωοθηκών, υπερπρολακτιναιμία, ηλικία), φλεγμονώδεις (παρωτίτιδα) ή αυτοάνοσες παθήσεις (π.χ. συστηματικός ερυθηματώδης λύκος), καθώς και διαταραχές του μεταβολισμού (π.χ. γλυκόζης)
  3. Ανεξήγητη Υπογονιμότητα. Σε ποσοστό 25-30% των υπογόνιμων ζευγαριών δεν εντοπίζεται κανένας παράγοντας στον οποίο να αποδίδεται η αδυναμία σύλληψης με αποτέλεσμα η υπογονιμότητα να χαρακτηρίζεται ως ¨αγνώστου αιτιολογίας ¨ και το ζεύγος τελικά να καταφεύγει στη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Άλλοι λόγοι που  ωθούν στην επιλογή της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης

  1. Όταν παρίσταται ανάγκη διάγνωσης ανωμαλιών του εμβρύου πριν εγκατασταθεί (επιβεβαιωθεί) η εγκυμοσύνη˙ πριν δηλαδή από την εμφύτευσή του στη μήτρα (προεμφυτευτική διάγνωση) όπως σε: α) ζευγάρια που έχουν οικογενειακό ιστορικό κληρονομικής νόσου (π.χ. β-μεσογειακή αναι­μία), β) ζευγάρια που πρέπει να επιλέξουν το φύλο του εμβρύου με σκοπό να αποτρέψουν μια ασθένεια που σχετίζεται με αυτό (φυλοσύνδετα νοσήματα), γ) ζευγάρια που έχουν ήδη ένα παιδί με ανίατη ασθένεια και χρειάζονται συμβατά κύτταρα από ένα δεύτερο υγιές παιδί για να θεραπεύσουν το πρώτο.
  2. Όταν επιδιώκεται η διατήρηση της γονιμότητας γυναικών που θα υποβληθούν σε χημειο/ακτινο θεραπεία ή επέμβαση που πρόκειται να επιφέρει καταστροφή των ωοθηκών, αλλά και γυναικών που επιθυμούν να αναβάλουν την απόκτηση παιδιού για το μέλλον όποτε, εκ των προτέρων, λαμβάνονται και καταψύχονται ωάρια για μελλοντική εξωσωματική γονιμοποίηση.
  3. Όταν επιζητείται η τεκνοποίηση από ζευγάρια όπου η γυναίκα έχει την μήτρα της, επομένως μπορεί να επιτευχθεί «σύλληψη», όμως: α) είτε η γυναίκα του ζεύγους δεν έχει ωάρια (π.χ. σύνδρομο Turner, εμμηνόπαυση), ή τα δικά της ωάρια παρουσιάζουν κακή ποιότητα (π.χ. κλιμακτήριος), β) είτε ο άνδρας του ζεύγους δεν έχει σπερματοζωάρια ή η ποιότητα του σπέρματος δεν είναι φυσιολογική (π.χ. σύνδρομο Klinefelter, Down, κρυψορχία) συνεπώς καταφεύγουν στη δωρεά ωαρίων, σπερματοζωαρίων ή και των δύο και το προκύπτον με τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης γονιμοποιημένο ωάριο ή/και έμβρυο μεταφέρεται στην μήτρα της γυναίκας.
  4. Όταν υπάρχει επιθυμία απόκτησης παιδιού υπό συνθήκες ¨στειρότητας¨, επί παραδείγματι από γυναίκες που δεν μπορούν να εγκυμονήσουν διότι δεν έχουν μήτρα (υστερεκτομή) ή από ομοφυλόφιλα ζευγάρια (άνδρες), ως εκ τούτου επιλέγεται η παρένθετη κύηση ως μέθοδος αναπαραγωγής με εξωσωματική γονιμοποίηση των δικών τους ή/και ξένων ωαρίων.
Sending
User Review
5 (11 votes)

Συχνές ερωτήσεις

1. Είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση επιβαρυντική για την υγεία μου;

Γενικώς η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι ακίνδυνη.
  Ο φόβος ορισμένων γυναικών ότι η φαρμακευτική διέγερση των ωοθηκών ενδέχεται να εξαντλήσει τα αποθέματα των ωαρίων τους είναι απλώς αβάσιμος.
  Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται δεν είναι καρκινογόνα και ο κίνδυνος η εξωσωματική γονιμοποίηση να συνδέεται με γυναικολογικούς καρκίνους (ωοθήκης, μήτρας, μαστού) είναι ακριβώς ο ίδιος με εκείνον του γενικού πληθυ­σμού.
  Το ποσοστό επιπλοκής, από την αναισθησία ή και την ίδια τη επέμβαση, κατά τη συλλογή ωαρίων είναι το ίδιο με εκείνο οποιασδήποτε άλλης ολιγόλεπτης χειρουργικής επέμβασης και είναι ελάχιστο.
  Όσον αφορά την σοβαρότερη των επιπλοκών της εξωσωματικής γονιμοποίησης που ονομάζεται σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθη­κών η συχνότητα εμφάνισής της είναι μόνο 1% και το ποσοστό των γυναικών που θα χρειαστεί νοσήλια λόγω αυτής είναι ακόμη χαμηλότερο.

2. Είναι επώδυνη η διαδικασία;

Όχι. Η διέγερση των ωοθηκών μπορεί να προκαλέσει ήπια δυσφορία (πόνο όπως της περιόδου χαμη­λά στην κοιλιά), η δε ωοληψία δεν προκαλεί πόνο διότι πραγματοποιείται υπό μέθη (με αναισθησία η οποία δεν είναι πλήρης όπως αυτή που εκτελείται στις τυπικές χειρουργικές επεμβάσεις).

3. Πόσες φορές μπορώ να επαναλάβω τον κύκλο της εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Αν και δεν τίθεται κάποιο όριο στον αριθμό των προσπαθειών ωστόσο υπάρχουν πολλές παράμετροι που τον επηρεάζουν (η ηλικία, η ανταπόκριση σε προηγούμενους κύκλους εξωσωματικής, οι οικονομικές επιπτώσεις κ.α.). Επίσης οι υπερβολικές απόπειρες εξωσωματικής γονιμοποίησης ενδέχεται να μειώσουν την πιθανότητα εγκυμοσύνης. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η εξωσωματική γονιμοποίηση επαναλαμβάνεται 3-4 φορές.

4. Πόσο καιρό πρέπει να περιμένω μεταξύ των προσπαθειών;

Δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα ποσοστά επιτυχίας μεταξύ των προσπαθειών που έχουν πραγματοποιηθεί διαδοχικά κι εκείνων μετά την παρέλευση κάποιου χρονικού διαστήματος. Ως εκ τούτου, εναπόκειται εξ ολοκλήρου στο ζευγάρι να αποφασίσει πόσο καιρό θέλει να περιμένει μέχρι να ξαναπροσπαθήσει. Πάντως μετά από μια αρχική αποτυχία εξωσωματικής γονιμοποίησης ίσως χρειαστεί να περάσουν κάποιοι μήνες (ένας τουλάχιστον πλήρης εμμηνορροϊκός κύκλος),  για να ¨επουλωθεί¨ κυρίως το συναισθηματικό τραύμα, πριν από μια επόμενη προσπάθεια.

5. Θα είναι υγιές το παιδί μου;

Μέχρι σήμερα έχουν γεννηθεί περισσότερα από 6.000.000 παιδιά με εξωσωματική γονιμοποίηση και οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν πως δεν υπάρχει για τα παιδιά αυτά στατιστικά σημαντική αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της ανάπτυξης, σωματικής ή ψυχικής, σε σχέση με τα παιδιά της φυσικής σύλληψης ούτε παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου στο μέλλον. Οι λιγοστές παρενέργειες της εξωσωματικής γονιμοποί­ησης κατά κανόνα αφορούν τη μητέρα και όχι το έμβρυο.

6. Ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Δυστυχώς, δεν επιτυγχάνουν όλες οι προσπάθειες εξωσωματικής. Τα καλύτερα ποσοστά επιτυχίας τα έχουν οι γυναίκες μέχρι 37 ετών (έως και 62%), τα οποία ωστόσο μειώνονται προοδευτικά  με την αύξηση της ηλικίας τους, κατά τρόπο ώστε μία γυναίκα στα 45 της έτη να έχει μικρότερη του 8% πιθανότητα εγκυμοσύνης με εξωσωματική γονιμοποίηση.

Κοροναϊός και Εγκυμοσύνη

Οι ακόλουθες συμβουλές σχετικά με τον κοροναϊό παρέχονται βασιζόμενες στη σύνθεση των έως τώρα διαθέσιμων στοιχείων, πρακτικών και συμβουλών εμπειρογνωμόνων με σκοπό την παροχή ασφαλούς πληροφόρησης στις έγκυες γυναίκες. Λάβετε υπόψη σας ότι η κατάσταση αυτή είναι εξελισσόμενη και ότι νέες πληροφορίες είναι διαθέσιμες καθημερινά.

Γενικά

Ετυμολογικά η ονομασία του ιού προέρχεται από το σύνθετο αγγλικό ουσιαστικό «coronavirus» τουτέστιν: «corona» = ελληνιστί κορόνα, στέμμα (κι όχι κορώνη το στριφτό δηλαδή αντικείμενο σαν το ράμφος της κουρούνας) και «virus» = «ιός». Ο κοροναϊός (SARS-COV-2) είναι ένα νέο στέλεχος των κοροναϊών που μέχρι σήμερα δεν είχε απομονωθεί στον άνθρωπο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Wuhan της επαρχίας Hubei της Κίνας. Έκτοτε η Κίνα παραμένει η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό προσβεβλημένων ατόμων. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Ιταλία και η Ισπανία είναι οι πλέον πληγείσες χώρες αλλά η κατάσταση αυτή μεταβάλλεται φυσικά γρήγορα. Άλλες λοιμώξεις από κοροναϊούς που προσβάλουν τον άνθρωπο είναι το κοινό κρυολόγημα (HCoV 229E, NL63, OC43 και HKU1), το αναπνευστικό σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (MERS-CoV) και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS-CoV).

Μετάδοση της μόλυνσης (COVID-19)

Στις περισσότερες περιπτώσεις σε παγκόσμια κλίμακα ο κοροναϊός φαίνεται πως μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο τόσο μέσω της αναπνευστικής οδού (φτέρνισμα βήχας), όσο και δια της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα (μαχαιροπήρουνα, πόμολα κ.α.) ή δια των κοπράνων με συνέπεια να εξαπλώνεται εύκολα και γρήγορα.

Στοιχεία για την εγκυμοσύνη

Συμπτώματα στη έγκυο

Η μεγάλη πλειοψηφία των εγκύων γυναικών παρουσιάζουν ήπια ή μέτρια συμπτωματολογία με εκδηλώσεις τυπικές του κοινού κρυολογήματος ή της γρίπης (πονοκέφαλος, καταρροή, πονόλαιμος, κακουχία). Βήχας,  πυρετός ή/και δύσπνοια μπορεί επίσης να εμφανιστούν. Οι σοβαρές επιπλοκές της ίωσης από κοροναϊό όπως η πνευμονία και η έντονη υποξία παρουσιάζονται κυρίως σε έγκυες με χρόνιες παθήσεις όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και η χρόνια πνευμονική νόσος, καθώς και στις ανοσοκατασταλμένες. Ορισμένες δε έγκυες ενδέχεται να είναι απολύτως ασυμπτωματικές.

Αναφορικά με την κύηση

Δεν υπάρχουν επί του παρόντος στοιχεία που να υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής ή πρόωρου τοκετού που σχετίζονται με μόλυνση από τον κοροναϊό. Επίσης η γνώμη των ειδικών είναι ότι το έμβρυο είναι μάλλον απίθανο να μολυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Μία πρόσφατη έρευνα (Chen et al), όπου ελέγχθηκαν το αμνιακό υγρό, το αίμα του ομφάλιου λώρου, ο πλακούντας, και τα νεογνά σε μητέρες που είχαν μολυνθεί από τον ιό κατέδειξε ότι όλα τα δείγματα είχαν αρνητικό για τον κοροναϊό αποτέλεσμα. Έτσι επειδή δεν υπάρχουν ενδείξεις ενδομήτριας μόλυνσης του εμβρύου, θεωρείται απίθανο ότι θα υπάρξουν συγγενείς ανωμαλίες που θα επηρεάσουν την ανατομική ή νοητική αρτιότητα του ατόμου που θα γεννηθεί. Στην ίδια τέλος έρευνα ελέγχτηκε επίσης και το μητρικό γάλα όπου κι εκεί τα δείγματα ήταν αρνητικά με συνέπεια να θεωρείται ότι το νεογνό δεν μολύνεται ούτε κατά τον θηλασμό.  Πάντως, λόγω του μικρού αριθμού των περιστατικών, δεν υπάρχουν ακόμη αρκετά δεδομένα και θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί σε σχέση με τα στοιχεία που ανακοινώνονται.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορώ να εργαστώ εάν είμαι έγκυος ;

Σε περιβάλλον που υπάρχει συναναστροφή με το κοινό θα πρέπει να αποφεύγεται η εργασία.

Γιατί οι έγκυες κατατάσσονται στις ευπαθείς ομάδες ;

Αν και βάσει των στοιχείων που υπάρχουν μέχρι στιγμής οι έγκυες γυναίκες δεν έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να προσβληθούν από κοροναϊό σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό ή και να νοσήσουν ποιο σοβαρά, ωστόσο επειδή αφενός μεν η κύηση προκαλεί καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και αφετέρου επειδή και για άλλες ιογενείς αναπνευστικές λοιμώξεις οι έγκυες παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών γι αυτό και κατατάσσονται προληπτικά στις ευπαθείς ομάδες.

Ποια επίδραση έχει η μόλυνση από τον κοροναϊό στις έγκυες ;

Αναμένεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εγκύων γυναικών θα παρουσιάσει μόνο ήπια ή μέτρια συμπτώματα παρόμοια με αυτά του κρύου κρυολογήματος ή της γρίπης.

Ποια επίδραση έχει ο κοροναϊός στην εγκυμοσύνη μου;

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής ή προώρου τοκετού για τις μολυσμένες έγκυες.

Θα μπορούσα να μεταδώσω τον κοροναϊό στο μωρό μου εάν μολυνθώ ;

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες αναφορές θετικών εγκύων που έχουν μολύνει με τον ιό το έμβρυο.

Θα μπορέσω να θηλάσω το μωρό μου εάν υπάρχει υποψία ή επιβεβαιωμένη μόλυνσή μου από κοροναϊό ;

Ναι. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο ιός μπορεί να μεταδοθεί στο νεογνό απ΄το μητρικό γάλα. Το νεογνό κινδυνεύει να μολυνθεί δια της επαφής του με μολυσμένα αντικείμενα (χέρια, θήλαστρα) ή σταγονίδια (φτέρνισμα, βήχας).
Εάν θηλάζετε το μωρό σας, συνιστώνται οι ακόλουθες προφυλάξεις:
· Επιμελές πλύσιμο των χεριών πριν αγγίξετε το μωρό, το θήλαστρο ή το μπιμπερό,
· Αποφύγετε το βήχα ή το φτέρνισμα ενώ θηλάζετε το μωρό σας,
· Φοράτε μάσκα προσώπου κατά το θηλασμό.

Sending
User Review
5 (20 votes)

Το Χάπι Επόμενης Ημέρας – Επείγουσα Αντισύλληψη

Το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ αποτελεί την κυρίαρχη εκ των διαθέσιμων μεθόδων επείγουσας αντισύλληψης.

Επείγουσα αντισύλληψη

   Επείγουσα είναι η αντισύλληψη ¨έκτακτης ανάγκης¨ που λαμβάνεται με σκοπό να αποτρέψει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη μετά από ερωτική συνεύρεση κατά τη διάρκεια των “γόνιμων ημερών” (περί το χρόνο της ωορρηξίας), που μπορεί να προκύψει είτε λόγω επαφής χωρίς προφύλαξη, ή ατυχήματος με το προφυλακτικό (ανδρικό, γυναικείο, κολπικό διάφραγμα) ή παράληψης του αντισυλληπτικού χαπιού ή σε περιπτώσεις βιασμού.

Δύο Μέθοδοι Επείγουσας Αντισύλληψης υπάρχουν

A) Στην πρώτη κατατάσσεται το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ όπου διακρίνουμε τις ακόλουθες τρεις κατηγορίες:

  1. Μέθοδος Yuzpe. Χορηγούνται μεγάλες δόσεις συνηθισμένων αντισυλληπτικών χαπιών που περιέχουν συνδυασμό οιστρογόνου και προγεσταγόνου. Αποτελεί την παλαιότερη από τις διαθέσιμες μέθοδος επείγουσας αντισύλληψης. Απαιτείται η χρήση συγκεκριμένων αντισυλληπτικών σκευασμάτων. Λαμβάνονται συνήθως 2 χάπια μαζί κάθε 12 ώρες για 2 ημέρες εντός 72 ωρών από την επικίνδυνη σεξουαλική επαφή. Ασκεί τη δράση της κυρίως εμποδίζοντας ή καθυστερώντας την ωορρηξία, εάν αυτή δεν έχει συμβεί πριν την επαφή. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε γυναίκες στις οποίες απαγορεύεται η χορήγηση των ¨κλασικών¨ αντισυλληπτικών χαπιών. Έχει τη μικρότερη αποτελεσματικότητα από όλες της μεθόδους.
  2. Σε αυτή την κατηγορία χρησιμοποιούνται δισκία που περιέχουν την ουσία μιφεπριστόνη η οποία δρα κυρίως εμποδίζοντας την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα και ως ένα βαθμό αναστέλλοντας την ωορρηξία. Λαμβάνονται συνήθως 10mg της ουσίας εντός 72 ωρών από την χωρίς προφύλαξη επαφή. Αποτελεί την ποιο σπάνια χρησιμοποιούμενη από τις μεθόδους επείγουσας αντισύλληψης.
  3. Στην τρίτη κατηγορία ανήκει το ¨κλασικό¨ τελευταίας γενιάς ¨χάπι επόμενης ημέρας¨. Στην Ελληνική αγορά κυκλοφορούν δύο σκευάσματα που διαφέρουν ως προς την ουσία που περιέχουν, την αποτελεσματικότητα της δράσης τους και ως προς τον χρόνο κατά το οποίο θα πρέπει να ληφθούν ώστε να παρέχουν προστασία (με μέγιστο το διάστημα των πέντε ημερών). Ανάλογα με το σκεύασμα δουν προλαμβάνοντας ή καθυστερώντας την ωορρηξία, εμποδίζοντας τη γονιμοποίηση του ωαρίου ή αποτρέποντας την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωάριου στη μήτρα. Αποτελεί την ποιο συχνά χρησιμοποιούμενη από όλες τις μεθόδους επείγουσας αντισύλληψης.

   Όλα τα ανωτέρω σκευάσματα ενδέχεται να προκαλέσουν κοινές ήπιες και σύντομης διάρκειας παρενέργειες με συνηθέστερες αυτές της αδιαθεσίας, της ναυτίας, του ίλιγγου και σπανιότερες τον πονοκέφαλο, τον πόνο στην κοιλιά, την τάση στους μαστούς, τη διάρροια και τον εμετό. Αν το ¨χάπι¨ προκαλέσει εμετό στις επόμενες δυο ώρες μετά τη κατάποσή του, υπάρχει πιθανότητα να μην απορροφήθηκε από τον οργανισμό και να μη δράσει αποτελεσματικά. Σε αυτήν την περίπτωση θα χρειαστεί να επαναληφθεί η δόση. Η λήψη αντιεμετικού μια ώρα πριν τη λήψη του αντισυλληπτικού ελαττώνει την επίπτωση και την βαρύτητα της ναυτίας.

   Επειδή το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ παρεμβαίνει στο ορμονικό σύστημα της γυναίκας πιθανών να επηρεάσει τον κύκλο της. Ορισμένες γυναίκες παρατηρούν ασυνήθιστες αιμορραγίες στο διάστημα μετά τη λήψη του χαπιού και μέχρι την επόμενή περίοδο. Συνήθως η περίοδος εμφανίζεται τον αναμενόμενο χρόνο, μπορεί όμως να παρουσιαστεί νωρίτερα ή/και να καθυστερήσει μερικές ημέρες. Ορισμένες φορές το αίμα της περιόδου είναι περισσότερο. Μέχρι την εμφάνιση της επόμενης εμμηνόρροιας, συνιστάται οι σεξουαλικές επαφές να πραγματοποιούνται με προφυλακτικό.

   Για να έχει το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ τη μέγιστη αποτελεσματικότητα, (έως 95%) θα πρέπει να λαμβάνεται το συντομότερο δυνατό μετά την “επικίνδυνη” επαφή, αφού η αποτελεσματικότητά του μειώνεται με την πάροδο των ημερών, και όχι αργότερα από 5 ημέρες (ανάλογα και με το σκεύασμα). Ένας πρόσθετος παράγοντας που ελαττώνει την αποτελεσματικότητα του χαπιού είναι το αυξημένο σωματικό βάρος.

   Όλες οι γυναίκες μπορούν να πάρουν το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ ωστόσο θα πρέπει να αναζητείται και η ιατρική συμβουλή καθώς κάποια από τα σκευάσματα μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα.

   Από τα ανωτέρω γίνεται αντιληπτό πως το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ δεν υποκαθιστά την κλασική αντισύλληψη, δεν αποτελεί δηλαδή εναλλακτική προς αυτή μέθοδο, αλλά προσωρινό μέτρο και δεν συνιστάται για τακτική χρήση αφού α) δεν παρέχει προστασία για όλο τον κύκλο της γυναίκας, β) έχει μικρότερη αποτελεσματικότητα από μια μόνιμη μέθοδο αντισύλληψης, γ) μπορεί να διαταράξει τον κύκλο της γυναίκας με συνέπεια να αυξήσει τον κίνδυνο σύλληψης στους επόμενους κύκλους και τέλος δ) με την επαναλαμβανόμενη χρήση του ελαττώνεται η αποτελεσματικότητά του.

B) Στην δεύτερη μέθοδο κατατάσσεται το ενδομήτριο σπείραμα ¨spiral¨

   Το γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται στη μήτρα εντός μιας εβδομάδος ή και αργότερα εάν η ωορρηξία δεν έχει πραγματοποιηθεί κατά την επικίνδυνη σεξουαλική επαφή. Εάν το σπιράλ τοποθετηθεί στην κοιλότητα της μήτρας εντός πέντε ημερών μετά την επαφή παρέχει πλήρη προστασία έναντι μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, σε σύγκριση δε με το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨ έχει αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό αποτελεσματικότητας (έως 99%).

   Το σπιράλ χρησιμοποιείται συνήθως όταν έχει παρέρθει ο χρόνος κατά τον οποίο μπορεί να ληφθεί το ¨χάπι επόμενης ημέρας¨. Αφαιρείται στην επομένη περίοδο, ωστόσο μπορεί και να παραμείνει για αρκετά έτη μιας και δύναται να χρησιμοποιηθεί και ως μέθοδος ¨κλασικής¨ αντισύλληψης. Δεν διαταράσσει τον κύκλο της γυναίκας και επιπρόσθετα μέχρι την έλευση της επόμενης εμμηνόρροιας δεν είναι απαραίτητη η χρήση προφυλακτικού κατά τις σεξουαλικές επαφές. Σπάνια προκαλεί κράμπες κατά την περίοδο ή περιόδους με περισσότερο αίμα.

   Μοναδική αντένδειξη για την τοποθέτηση σπειράματος είναι η ύπαρξη ενεργού πυελικής λοίμωξης.

Γενικές παρατηρήσεις και για τις δύο Μεθόδους Επείγουσας Αντισύλληψης

   Συνήθως δεν απαιτείται κάποιος έλεγχος πριν τη χρήση επείγουσας αντισύλληψης αλλά ούτε μετά από αυτή κάποια ιατρική παρακολούθηση. Ωστόσο γυναίκες με προηγούμενο ιστορικό σαλπιγγίτιδας ή εξωμήτριας εγκυμοσύνης θα πρέπει να αναζητούν ιατρική συμβουλή αφού αμφότερες οι μέθοδοι ενέχουν μικρό κίνδυνο να προκαλέσουν εξωμήτρια κύηση.

   Καμία εκ των μεθόδων επείγουσας αντισύλληψης δεν προστατεύει έναντι των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

   Καμία από τις μεθόδους δεν επηρεάζει τη γονιμότητα της γυναίκας.

   Ολοκληρώνοντας καμία από τις μεθόδους δεν προσφέρει προστασία αν έχει ήδη εμφυτευθεί το γονιμοποιημένο ωάριο στην μήτρα και η εγκυμοσύνη έχει ξεκινήσει, αφού δεν προορίζονται για τερματισμό της κύησης. Η καθυστέρηση της αναμενόμενης περιόδου για περισσότερο από μια εβδομάδα, ή η ασυνήθιστη αιμορραγία κατά τις μέρες της περιόδου θέτει την υποψία εγκυμοσύνης και η γυναίκα θα πρέπει να κάνει ένα τεστ κύησης. Εάν εν τέλει προκύψει εγκυμοσύνη αυτή, εφόσον η γυναίκα το επιθυμεί, μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα, ανεξάρτητα από τη μέθοδο επείγουσας αντισύλληψης που χρησιμοποίησε.

Sending
User Review
5 (26 votes)

Ουρολοίμωξη στην Εγκυμοσύνη

   Το ουροποιητικό σύστημα που αποτελείται από την ουρήθρα, την ουροδόχο κύστη, τους ουρητήρες και τους νεφρούς έχει ως αποστολή την παράγωγη των ούρων τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι στείρα (δεν περιέχουν μικρόβια).

Τι είναι η ουρολοίμωξη, γατί εμφανίζεται συχνά στην εγκυμοσύνη

Ουρολοίμωξη στην εγκυμοσύνη είναι η φλεγμονή, η αντίδραση δηλαδή ενός ή περισσοτέρων οργάνων του ουροποιητικού συστήματος έναντι μικροβίων που εισβάλουν σε αυτό δια της ουρήθρας.

   Η ουρολοίμωξη, η οποία στατιστικά προσβάλει συχνότερα στις γυναίκες, είναι ποιο εύκολο να παρουσιαστεί στην εγκυμοσύνη επειδή κατά την διάρκεια αυτής:

1. Συμβαίνουν μεταβολές στη ανατομία και τη φυσιολο­γία του ουροποιητικού συστήματος που ευνοούν την εμφάνισή της όπως:

  • η διογκωμένη μήτρα μετατοπίζει, από την αρχή ήδη της εγκυμοσύνης, την ουροδόχο κύστη από την φυσιολογική ανατομική της θέση ενώ αργότερα, μετά το πρώτο τρίμηνο, η μήτρα πιέζει επίσης και τους ουρητήρες,
  • οι ορμόνες του πλακούντα (προγεστερόνη) έχουν χαλαρωτική δρά­ση και καταστέλλουν την δραστηριότητα των ουρητήρων και της κύστης με συνέπεια τη μείωση της προώθησης των ούρων τα οποία ¨λιμνάζουν¨.

Ο συνδυασμός των ανωτέρω οδηγεί σε στάση των ούρων στα διάφορα όργανα του ουροποιητικού δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ευνοεί τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων εφόσον εισέλθουν στο ουροποιητικό σύστημα.  

2.  Τα μικρόβια στα ούρα των εγκύων τείνουν να έχουν ποιο ταχεία ανάπτυξη πιθανών λόγο της υψηλότερης περιεκτι­κότητας των ούρων σε γλυκόζη και του ευνοϊκότερου, για τα μικρόβια, ΡΗ αυτών, και τέλος

3. Κατά την κύηση εξασθενεί εν γένει η άμυνα του οργανισμού.

Προδιαθεσικοί παράγοντες για εμφάνιση ουρολοίμωξης στην εγκυμοσύνη είναι:

  • Οι χρόνιες παθήσεις της εγκύου όπως: Tου ουροποιητικού (π.χ. ανατομικές ανωμαλίες, νεφρολιθίαση κ.α.), Αυτοάνοσα νοσήματα, Δρεπανοκυτταρική αναιμία, Υπέρταση ή/και Σακχαρώδης Διαβήτης πριν ή/και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,
  • Το ιστορικό ουρολοιμώξεων πριν από την εγκυμοσύνη,
  • Το ιστορικό ουρολοίμωξης σε προηγούμενη εγκυμοσύνη,
  • Η πολυτοκία (πολλαπλές εγκυμοσύνες),
  • Η υπέρμετρη σεξουαλική δραστηριότητα κατά την κύηση.

Παθογόνα μικρόβια

  • Ο πλέον συνηθισμένος μικροοργανισμός είναι το κολοβακτηρίδιο (escherichia coli)
  • Σπανιότερα ευθύνονται άλλα μικρόβια όπως στρεπτόκοκκοι, σταφυλόκοκκοι, εντερόκοκκοι, klebsiella, proteus.

Μορφές / Είδη ουρολοίμωξης

Ανάλογα με τα όργανα του ουροποιητικού που προσβάλλονται, το μικροβιακό φορτίο και τα συνοδά συμπτώματα διακρίνονται οι εξής μορφές ουρολοίμωξης:

  • ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΜΙΚΡΟΒΙΟΥΡΙΑ Συνήθως απαντάται κατά το 1°τρίμηνο ιδιαίτερα σε πολυτόκες. Είναι η παρουσία (λίγων ή και αρκετών) βακτηριδίων σε καλλιέργεια ούρων σε έγκυο χωρίς συμπτώματα.
  • ΟΞΕΙΑ ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ Συχνότερη κατά το 2οτρίμηνο. Είναι η παρουσία βακτηριδίων σε καλλιέργεια ούρων της εγκύου που συνοδεύεται από συμπ­τώματα όπως ¨βάρος¨ ή πόνος χαμηλά στην κοιλιά, επιτακτική ανάγκη για ούρηση, συχνοουρία, ενοχλήματα κατά την ούρηση (πόνος, τσούξιμο), δυσοσμία των ούρων, αίμα στα ούρα ή θολερότητα αυτών και σπάνια δεκατική πυρετική κίνηση.
  • ΟΞΕΙΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ Είναι η επέκταση της λοίμωξης στους νεφρούς (συνηθέστερα στο δεξί). Εμφανίζεται συχνότερα κατά το τέλος του 2ου, στο 3ο τρίμηνο και την 1η εβδομάδα της λοχείας. Κι εδώ παρατηρείται παρουσία βακτηριδίων στην καλλιέργεια ούρων η οποία συνοδεύεται από συμπτώματα όμοια με αυτά της κυστίτιδας με επιπρόσθετα συμπτώματα τον πόνο στη μέση ή/και την κοιλιά, τον υψηλό με ρίγη πυ­ρετό, τη γενικευμένη κακουχία και σπανιότερα τη ναυ­τία με εμέτους.

Επιπτώσεις της ουρολοίμωξης στην έγκυο, στην έκβαση της εγκυμοσύνης και στο μωρό

Η ασυμπτωματική μικροβιουρία δεν γίνεται αντιληπτή από την έγκυο και δεν επηρεάζει την πορεία της εγκυμοσύνης. Εάν όμως παραμείνει αθεράπευτη και εξελιχθεί σε κυστίτιδα, πέραν των ενοχλητικών συμπτωμάτων που προκαλεί στην έγκυο σπάνια μεν επηρεάζει την έκβαση της εγκυμοσύνης ωστόσο, σύμφωνα με νεότατες μελέτες, ενδέχεται να έχει μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στην ψυχική υγεία του παιδιού προκαλώντας του διαταραχές όπως ο αυτισμός και η κατάθλιψη. Εάν δε η λοίμωξη επεκταθεί και στους νεφρούς (πυελονέφρίτιδα) τότε τόσο οι επιπλοκές στην εγκυμοσύνη (πρόωρη ρήξη υμένων, πρόωρος τοκετός) όσο και οι κίνδυνοι για τη ίδια τη ζωή της εγκύου (εκδήλωση υπέρτασης ή/και προεκλαμψίας, επικίνδυνης αναιμίας, αναπνευστικής δυσχέρειας, σηψαιμίας) είναι σοβαρότατοι.

Διάγνωση της ουρολοίμωξης

Τα συμπτώματα της εγκύου και η κλινική εξέταση θέτουν την υποψία της νόσου όμως η διάγνωση (επιβεβαίωση της μόλυνσης) γίνεται εργαστηριακά με τη ¨γενική¨ εξέταση των ούρων, η οποία καταδεικνύει την παρουσία δεικτών φλεγμονής στο ουροποιητικό και τις καλλιέργειες των ούρων, που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μικροβίων σε αυτά, και αποκαλύπτουν το είδος τους. Σε περιπτώσεις εμμονής, παρά τη θεραπεία, των συμπτωμάτων πέραν των ανωτέρω στη διάγνωση της νόσου μας βοηθούν μεγαλύτερης ευαισθησίας, ακρίβειας και ειδικότητας εξετάσεις όπως το υπερηχογράφημα νεφρών, η απλή ΝΟΚ, η ενδοφλέβια πυελογραφία και η αξονική τομογραφία.

Αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης στην εγκυμοσύνη

Εξ΄ αιτίας των σοβαρών επιπλοκών που ενδέχεται να προκαλέσει η ουρολοίμωξη στην εγκυμοσύνη η παρουσία οποιουδήποτε τύπου / μορφής λοίμωξης είναι επιβεβλημένο να θεραπεύεται.

Η αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης είναι κατά βάση φαρμακευτική με χορήγηση κατάλληλων, ασφαλών για το έμβρυο, αντιβιοτικών.
Στις άπλες περιπτώσεις (ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΜΙΚΡΟΒΙΟΥΡΙΑ, ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ) συνήθως αρκεί η ολιγοήμερη από του στόματος αγωγή σε συνδυασμό με αυξημένη πρόσληψη υγρών από την έγκυο. Η σοβαρότερη μορφή της νόσου (πυελονεφρίτιδα) αντιμετωπίζεται είτε εξωνοσοκομειακά, με από του στόματος αγωγή, εφόσον οι εκδηλώσεις της νόσου είναι ήπιες, η έγκυος είναι αιμοδυναμικά σταθερή και δεν παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα για πρόωρο τοκετό ή, σε αντίθετη περίπτωση, ενδονοσοκομειακά με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών. Σε σπάνιες περιπτώσεις (νεφρολιθίαση, απόστημα νεφρού, συμπίεση ουρητήρων από τη μήτρα) παράλληλα με την φαρμακευτική θεραπεία και επεμβατικές μέθοδοι είναι πιθανό να απαιτηθούν.

Προληπτικά μέτρα

Α) Τα προληπτικά μέτρα από την πλευρά της εγκύου είναι:

  • Η επαρκής πρόσληψη υγρών (1,5 – 2 λίτρα ημερησίως) καθ΄ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ειδικότερα η κατανάλωση χυμού από κράμπερι φαίνεται να βοηθά στην πρόληψη της νόσου.
  • Η τακτική καθημερινή κένωση της ουροδόχου κύστης.
  • Η χρήση βαμβακερών εσωρούχων.
  • Ο σωστός καθαρισμός (από τον κόλπο προς τον πρωκτό) μετά την ούρηση ή την αφόδευση.
  • Η επιμελής υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής.

Β) Οι προληπτικές ενέργειες από την πλευρά του θεράποντος γυναικολόγου είναι:

  • Ο τακτικός έλεγχος των εγκύων με ¨γενική¨ εξέταση ούρων σε κάθε επίσκεψη και σποραδικά με καλλιέργειες ούρων.
  • Η χορήγηση κατάλληλης προφυλακτικής θεραπείας, καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης, σε έγκυες με υποτροπιάζουσες κυστίτιδες και σε εκείνες που παρουσίασαν πυελονεφρίτιδα.

Sending
User Review
5 (27 votes)

Αποβολή

Η αυτόματη αποβολή (η διακοπή, δηλαδή, της κύησης χωρίς ιατρική παρέμβαση) είναι μία εμπειρία που μπορεί να οδηγήσει σε πολλές σκέψεις και να προκαλέσει ισχυρά συναισθήματα και στα δυο μέλη του ζεύγους. Πάντως οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουν ότι μία αποβολή σε αρχικά σταδία της κύησης είναι συχνό φαινόμενο και κατά κανόνα είναι ψυχολογικά προετοιμασμένες για κάτι τέτοιο.

  Ένα 30-40% των γονιμοποιημένων ωαρίων αποβάλλονται τόσο νωρίς από τη μήτρα, ώστε η γυναίκα δεν διαπιστώνει  καν ότι είναι έγκυος. Η αποβολή, σε αυτές τις περιπτώσεις, εκδηλώνεται ως μία καθυστερημένη, πιο αιματηρή του συνήθους περίοδος η οποία δεν απαιτεί επαφή με τον γυναικολόγο. Οπότε όταν μιλάμε για αυτόματη αποβολή, αναφερόμαστε σε εκείνες τις αποβολές που συμβαίνουν αργότερα κατά τη διάρκεια μίας επιβεβαιωμένης εγκυμοσύνης.

ΤΥΠΟΙ ΑΠΟΒΟΛΗΣ

Οι αποβολές διακρίνονται σε πρώιμες και όψιμες. Το όριο μεταξύ αυτών είναι η 13η εβδομάδα της κύησης. Μία στις 6 επιβεβαιωμένες εγκυμοσύνες καταλήγει σε αποβολή, συνήθως πριν από τη 13η  εβδομάδα.

Πρώιμη αποβολή Μία πρώιμη αποβολή μπορεί να ξεκινήσει ως ελαφρά (σταγονοειδής) αιμορραγία, η οποία μπορεί να διαρκεί για ημέρες. Συχνά αποβάλλονται πήγματα (κομμάτια) αίματος στα οποία ενδεχομένως να περιέχεται το έμβρυο. Τακτικά, συνυπάρχουν πόνοι σαν αυτοί της περιόδου, στην κοιλιά και στην μέση, αλλά παρατηρούνται και αποβολές χωρίς πόνο. Μερικές φορές η αποβολή μπορεί να συμβεί πολύ γρήγορα χωρίς να προηγηθεί αιμορραγία. Σε σπάνιες περιπτώσεις τα προϊόντα της σύλληψης αποβάλλονται πλήρως από τη μήτρα χωρίς ιατρική παρέμβαση (τελεία αποβολή) και τα συμπτώματα υποχωρούν εντελώς. Συχνότερα όμως αυτό δεν συμβαίνει (παλίνδρομος αποβολή) οπότε για να σταματήσει η αιμορραγία και να αποφθεχθούν λοιμώξεις, είναι απαραίτητο να γίνει από το γυναικολόγο, υπό νάρκωση, επέμβαση εκκένωσης της μήτρας (απόξεση).

Όψιμη αποβολή  Όσο αργότερα συμβαίνει μία αποβολή, τόσο περισσότερο μοιάζει με ένα κοινό τοκετό. Μπορεί κι εδώ να εμφανιστεί κολπική αιμορραγία, ή/και να ¨σπάσουν τα νερά¨, οι πόνοι μοιάζουν με πόνο τοκετού (με διαλείμματα ηρεμίας μεταξύ τους) και η αποβολή ολοκληρώνεται με την ¨γέννηση¨ του νεκρού  εμβρύου. Σε αυτή την περίπτωση η πιθανότητα αυτόματης πλήρους εκκένωσης της μήτρας (τελεία αποβολή) είναι πολύ μικρή οπότε απαιτείται, σχεδόν πάντα, απόξεση ώστε να αδειάσει εντελώς η μήτρα από τα υπολείμματα. Μετά από μια όψιμη αποβολή, συνήθως απαιτείται η ολιγοήμερη παραμονή στο νοσοκομείο όπου επίσης χορηγείται φαρμακευτική αγωγή για την αποτροπή παράγωγης γάλακτος.

ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΒΟΛΗΣ

Αρκετές γυναίκες, λανθασμένα, θεωρούν ότι με τις ενέργειές τους πιθανών να προκάλεσαν την αποβολή αλλά οι περισσότερες αποβολές οφείλονται σε “λάθος” της φύσης η οποία δεν είναι πάντα τέλεια. Όταν το γονιμοποιημένο ωάριο ή το έμβρυο δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά, ο οργανισμός θα απαλλαγεί από αυτό. Δεδομένου ότι είναι συνήθως σπάνιο ή και αδύνατο να εντοπιστεί εκ των υστέρων κάποια αιτία για μία αποβολή δεν θεωρείται σκόπιμο να προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε κάθε αποβολή.

Χρωμοσωμικές ανωμαλίες  Περίπου το ήμισυ όλων των αποβολών οφείλονται σε σφάλματα στο γενετικό υλικό (χρωμοσώματα) του εμβρύου. Τέτοια σφάλματα αποτελούν “λάθη της φύσης”, αλλά μπορεί και να προκληθούν από εξωτερικούς παράγοντες. Τα σφάλματα μπορεί επίσης να υπάρχουν και στο γενετικό υλικό των γονέων που κληρονομεί, μέσω του ωαρίου και του σπερματοζωαρίου, το έμβρυο. Εάν ένα ζευγάρι έχει αρκετές αποβολές, η έρευνα συνήθως περιλαμβάνει χρωμοσωμικές εξετάσεις.

Ηλικία των ωαρίων  Όσο περισσότερο καθυστερεί, με την αύξηση της ηλικίας, η γονιμοποίηση των αποθεμάτων των ωαρίων στις ωοθήκες της γυναικάς τόσο αυξάνουν οι πιθανότητες για αποβολή.

Διακοπή ανάπτυξης εμβρύου Μετά τη γονιμοποίηση το ωάριο χωρίζεται σε όλο και περισσότερα κύτταρα. Το σώμα του εμβρύου, ο πλακούντας και ο ομφάλιος λώρος αρχίζουν να σχηματίζονται. Ωστόσο, όχι τόσο σπάνια, η ανάπτυξη αυτή μπορεί να σταματήσει και το έμβρυο απορρίπτεται. Πολύ πρώιμες αποβολές συχνά οφείλονται σε αυτό το γεγονός που αποδίδεται στην ανεπάρκεια μιας ορμόνης (προγεστερόνη) η οποία υποστηρίζει τη διατήρηση και την εξέλιξη της κύησης. Μια άλλη αιτία γι΄ αυτό μπορεί να είναι ανοσολογική. Δηλαδή το σώμα της μητέρας αντιδρά έναντι του γονιμοποιημένου ωαρίου με τον ίδιο τρόπο που θα απωθήσει ένα μεταμοσχευμένο όργανο ή άλλο ξένο σώμα. Αυτός ο μηχανισμός απόρριψης-υπόκειται σε έρευνα.

Μολύνσεις της μητέρας  Αν και ο πλακούντας παρέχει στο έμβρυο ικανοποιητική προστασία (φραγμό) από τις λοιμώξεις ωστόσο συμβαίνει κάποια μικρόβια ή ιοί όπως ο κυτταρομεγαλοϊός, οι ερπητοϊοί, η βρουκέλλα, το τοξόπλασμα, τα χλαμύδια κ.α. να περνούν αυτό το εμπόδιο, να μολύνουν τελικά το έμβρυο και μερικές φορές επίσης να οδηγήσουν σε αποβολή. Υπάρχει υποψία ότι και οι ιοί της γρίπης μερικές φορές προκαλούν αποβολή. Σε σπάνιες περιπτώσεις και άλλες καταστάσεις με υψηλό πυρετό στις αρχές της εγκυμοσύνης ενδέχεται να οδηγήσουν σε αποβολή.

Ανωμαλίες και παθήσεις της μήτρας  Συγγενείς ανωμαλίες διάπλασης της μήτρας (π.χ. διαφράγματα), επίκτητες βλάβες αυτής (π.χ. ενδομητρικές συμφύσεις) καθώς και παθήσεις της μήτρας (π.χ. πολύποδες, ινομυώματα) εμποδίζουν την προσκόλληση του γονιμοποιημένου ωαρίου στο τοίχωμα της μητρικής κοιλότητας ή/και την περεταίρω ανάπτυξη του εμβρύου οπότε η εγκυμοσύνη καταλήγει σε αποβολή. Μερικές φορές χειρουργικές επεμβάσεις διορθώνουν αυτές τις ανωμαλίες. Αίτιο επίσης όψιμης αποβολής μπορεί να είναι και η (λόγω συγγενών ή επίκτητων, ανατομικών ή λειτουργικών ανωμαλιών) ανεπάρκεια του τραχήλου ο οποίος δεν κλείνει σφιχτά και αδυνατεί να συγκρατήσει το έμβρυο εντός της μήτρας. Η ανωμαλία αυτή είναι σπάνια, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί επεμβατικά με την περίδεση του τραχήλου.

Καπνός, οινόπνευμα, καφεΐνη  Έχει διαπιστωθεί ότι ο κίνδυνος αποβολής είναι ελαφρώς αυξημένος σε κατάχρηση κατανάλωσης αυτών των ουσιών. Κανείς δεν μπορεί να πει ποιος βαθμός κατανάλωσης αυτών αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής οπότε, καλό είναι, ή να αποφεύγονται εντελώς ή να περιορίζεται στο ελάχιστο η κατανάλωσή τους.

Παθήσεις της μητέρας – Φάρμακα  Ορισμένες παθήσεις της μητέρας όπως νεφροπάθειες, υπέρταση, φυματίωση, σακχαρώδης διαβήτης, θυρεοειδοπάθειες κ.α. καθώς και κάποια φάρμακα π.χ. για την ακμή, μερικά αντιφλεγμονώδη, ορισμένα αντιυπερτασικά κ.α. μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά γενετικά ελαττώματα στο έμβρυο τα οποία στη συνέχεια να οδηγούν στην αποβολή του.

Έκθεση της εγκύου σε παράγοντες στο εργασιακό της περιβάλλον Η υψηλή έκθεση σε οργανικούς διαλύτες, βαρέα μέταλλα, παρασιτοκτόνα, ηλεκτρική ενέργεια, ακτινοβολία (υπεριώδη, ακτίνες Χ) έχει ενοχοποιηθεί, σε μερικές μελέτες, ότι αυξάνει κάπως τη συχνότητα των αποβολών. Άλλες μελέτες πάλι δεν μπόρεσαν να αποδείξουν κάτι τέτοιο. Καλό είναι πάντως γυναίκες οι οποίες εκτίθενται στο χώρο εργασίας τους σε τέτοιος παράγοντες, σε συνεννόηση με τον εργοδότη τους, να μετακινούνται σε ασφαλέστερες θέσεις εργασίας.

Τι ΔΕΝ αποτελεί παράγοντα κινδύνου για αποβολή

Οθόνες υπολογιστών  Οι οθόνες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Μελέτες που έχουν δημοσιευθεί μέχρι στιγμής δεν δείχνουν ότι η εργασία μπροστά σε οθόνη αποτελεί παράγοντα κινδύνου για αποβολή.

Σωματική άσκηση, άρση βαρών, σεξουαλική επαφή  Η άσκηση ή η άθληση είναι απίθανο να προκαλέσει αποβολή σε μια γυναίκα που είναι εξοικειωμένη με αυτή την σωματική δραστηριότητα. Οι γυναίκες μπορούν να γυμνάζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, με μόνο περιορισμό την αποφυγή μερικών ασκήσεων / κινήσεων που είναι λιγότερο κατάλληλες για την έγκυο. Τα ίδια ισχύουν για την άρση βαρών. Μέχρι σήμερα, δηλαδή, δεν υπάρχει κάτι που να αποδεικνύει ότι η, εντός λογικών ορίων, ανύψωση βαρών αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής. Αναφορικά με την σεξουαλική επαφή, εφόσον η εγκυμοσύνη δεν παρουσιάζει προβλήματα, τότε δεν υπάρχει κίνδυνος για αποβολή από την ελεύθερη σεξουαλική επαφή με τον σύντροφό.

Το άγχος / στρες  Το άγχος έχει διερευνηθεί πολύ προσεκτικά και δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι επηρεάζει τη συχνότητα των αποβολών. Σε ολόκληρο τον κόσμο οι γυναίκες έχουν εκτεθεί σε ποικίλες στρεσογόνες καταστάσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Η ίδια η εγκυμοσύνη μπορεί επίσης να προκαλέσει άγχος.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΒΟΛΗ

Ίσως χρειαστεί αναρρωτική άδεια, ή και όχι, ανάλογα με την εκτίμηση του γυναικολόγου. Όσες γυναίκες υποβλήθηκαν σε απόξεση ενδεχομένως να έχουν μία μικρή αιματηρή έκκριση που διαρκεί μέχρι δύο εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θα πρέπει να αποφεύγονται το μπάνιο (μπανιέρα, θάλασσα) και η σεξουαλική επαφή, καθώς υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης της μήτρας. Η έναρξη των προσπαθειών για νέα εγκυμοσύνη θα πρέπει να καθυστερήσει κάπως -τουλάχιστον για μια κανονική περίοδο- ώστε η μήτρα να προλάβει να επουλωθεί πλήρως μετά την αποβολή.

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΒΟΛΕΣ

Είναι γνωστό ότι ο κίνδυνος νέας αποβολής είναι πολύ μικρός για τις περισσότερες γυναίκες. Πάντως όταν μία γυναίκα έχει πολλές διαδοχικές αποβολές, θα πρέπει να γίνει διερεύνηση του ζεύγους προκειμένου να προσπαθεί κανείς να εντοπίσει την αιτία και εάν είναι δυνατό να την θεραπεύει. Σ΄ αυτή την έρευνα θα πρέπει ίσως να περιλαμβάνεται και το εργασιακό περιβάλλον.

Sending
User Review
5 (30 votes)

Αίμα στην Αρχή της Εγκυμοσύνης

Στατιστικά στοιχεία

   Αίμα (αιμορραγία) στην εγκυμοσύνη δεν είναι σπάνιο (20-30% στο σύνολο των κυήσεων) φαινόμενο. Κατά την αρχή δε της κύησης είναι αρκετά συχνή (έως το 40% όλων των εγκύων έχει ένα ή περισσότερα περιστατικά αιμορραγίας στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου) και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι επιβλαβής για τη συνεχιζόμενη εγκυμοσύνη, ούτε υπάρχει κίνδυνος για το μωρό που θα γεννηθεί.

Αίτια αιμορραγίας

  1. Επαπειλούμενη αποβολή: Το γεγονός της αιμορραγίας κατά την αρχή της εγκυμοσύνης προκαλεί φόβο στις έγκυες αφού πάντοτε εκλαμβάνεται ως ένδειξη επαπειλούμενης αποβολής. Ωστόσο μόνο ένα ποσοστό 25-30% των περιστατικών καταλήγουν πράγματι σε αποβολή, ιδιαίτερα όταν η αιμορραγία είναι δριμεία, παρατεταμένη, επίμονη και συνοδεύεται από πόνο. Το υπόλοιπο των περιπτώσεων αποδίδεται σε άλλες αιτίες όπως:
  2. Μικρορήξεις σε αιμοφόρα αγγεία: Κάποιες φορές μικρά αιμοφόρα αγγεία του τράχηλου της μήτρας, αφού αυτή μεγαλώνει λόγω της εγκυμοσύνης, σπάνε οπότε μπορεί να εμφανιστεί ήπια αιμορραγία. Συνήθως η αιμορραγία αυτή μειώνεται βαθμιαία και σταματά το ίδιο 24ωρο ενώ, κατά κανόνα, την επόμενη ημέρα παρατηρείται μηδαμινή αιματηρή κολπική έκκριση (καφέ υγρά). Η αιμορραγία λόγω ρήξεως αιμοφόρων αγγείων είναι αβλαβής, αυτοπεριοριζόμενη (υποχωρεί από μονή της) και δεν επηρεάζει την εγκυμοσύνη ή το έμβρυο.
  3. Ατυπίες των κύτταρων του τραχήλου της μήτρας: Οι αλλοίωσες (ατυπίες) των κύτταρων του τράχηλου της μήτρας αποτελούν επίσης αίτιο “σταγονοειδούς” αιμορραγίας κατά την αρχόμενη εγκυμοσύνη. Κυτταρικές ατυπίες μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά συνηθέστερα, υπάρχουν πριν από αυτή και δεν έχουν διαγνωστεί, λόγω πλημμελούς προληπτικού ελέγχου. Κατά την έναρξη της κύησης επιβάλλεται η κυτταρολογική εξέταση του τραχήλου (test Παπανικολάου) το οποίο τις αποκαλύπτει. Ανάλογα δε με τον τύπο των κυτταρικών αλλοιώσεων κρίνεται αν αυτές είναι αρκετά σοβαρές ώστε να πρέπει άμεσα, χειρουργικά, να απομακρυνθούν ή η θεραπεία τους μπορεί να αναβληθεί για μετά τον τοκετό. Ακόμη κι αν απαιτηθεί να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκεια της κύησης αυτό δεν επηρεάζει την έκβασή της ή την υγεία του εμβρύου.
  4. Λοιμώξεις: (ειδικότερα του τραχήλου της μήτρας) οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν ήπιες αιμορραγίες είναι για παράδειγμα, οι χλαμυδιακές λοιμώξεις, η γονόρροια (βλεννόρροια) ή λοίμωξη που προκαλείται από στρεπτόκοκκους και άλλες σπανιότερες. Συνήθως αντιμετωπίζονται φαρμακευτικά και η κύηση συνεχίζεται ομαλά.
  5. Εξωμήτριος κύηση: Εξωμήτριος χαρακτηρίζεται η κύηση όπου το έμβρυο βρίσκεται εκτός της μήτρας (συχνότερα στις σάλπιγγες). Συμβαίνει σπανιότατα (1-2% του συνόλου των κυήσεων), εκδηλώνεται με επώδυνη κολπική αιμορραγία κατά τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης και απαιτεί ταχεία χειρουργική αντιμετώπιση.
  6. Μύλη κύηση: Είναι η πλέον σπάνια και σοβαρότερη αιτία αιμορραγίας κατά την αρχόμενη εγκυμοσύνη. Πρόκειται για μια κύηση όπου, συνήθως, δεν υπάρχει έμβρυο και εφόσον τεκμηριωθεί, επιβάλλεται η άμεση διακοπή της και η περεταίρω τακτική περιοδική εξέταση της γυναικάς για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Sending
User Review
4.94 (31 votes)

Συχνές ερωτήσεις

Είναι επικίνδυνη η αιμορραγία κατά την αρχή της εγκυμοσύνης ;

Η αιμορραγία ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου είναι αρκετά συνηθισμένη και δεν πρέπει να προκαλεί πανικό. Αλλά επειδή η αιμορραγία μπορεί μερικές φορές να είναι σύμπτωμα για κάτι σοβαρό, είναι σημαντικό να γνωρίζετε τις πιθανές αιτίες και να συμβουλευτείτε το γιατρό σας για να βεβαιωθείτε ότι είστε υγιείς εσείς και το μωρό σας.

Η αιμορραγία στην αρχή της εγκυμοσύνης σημαίνει πάντα αποβολή ;

ΟΧΙ.  Ιδιαίτερα η σταγονοειδής αιμορραγία (επίσταξη) κατά τη αρχή της εγκυμοσύνης σπάνια σημαίνει ότι επίκειται αποβολή.

Πότε θα πρέπει να ανησυχήσω για την αιμορραγία στην αρχή της κύησης ;

Εάν παρουσιάσετε βαριά αιμορραγία με πήγματα αίματος και πόνο χαμηλά στην κοιλία, επικοινωνήστε αμέσως με το γιατρό σας. Αυτό μπορεί να είναι σύμπτωμα αποβολής ή εξωμήτριας κύησης.

Εγκυμοσύνη και Κυστική Ίνωση

Τι είναι η Κυστική Ίνωση / Στατιστικά στοιχειά

Η Κυστική Ίνωση ή Ινοκυστική Νόσος (Cystic Fibrosis) είναι μια ανίατη ασθένεια που μεταβιβάζεται κληρονομικά από τους γονείς στο έμβρυο. Αν και η Κυστική Ίνωση είναι η πιο διαδεδομένη κληρονομική νόσος στην Ελλάδα, κατά εντελώς παράδοξο τρόπο, είναι μια πάθηση μάλλον άγνωστη στην κοινή γνώμη. 50-60 παιδιά το χρόνο ( περίπου 1 παιδί ανά εβδομάδα) γεννιούνται με Κυστική Ίνωση, ενώ εκτιμάται ότι το 4-5% (περί τα 500.000 άτομα, δηλαδή 1 στα 20 έως 25 άτομα) του Ελληνικού πληθυσμού είναι φορείς του παθολογικού γονιδίου. Στατιστικά επομένως η Κυστική Ίνωση αποτελεί το δεύτερο (μετά την Μεσογειακή Αναιμία) σε συχνότητα φορέων γενετικό νόσημα στην Ελλάδα αλλά το πρώτο σε αριθμό γεννήσεων παιδιών που πάσχουν απ΄ τη νόσο.

Πού Οφείλεται η Κυστική Ίνωση

    Ένα ελαττωματικό (μεταλλαγμένο) γονίδιο προκαλεί την παράγωγη αφύσικα παχύρευστης και κολλώδους βλέννας από διάφορα ζωτικά όργανα του ανθρώπινου σώματος (πνεύμονες, πάγκρεας, ήπαρ, αναπαραγωγικό σύστημα κ.ά.) με αποτέλεσμα η νόσος να χαρακτηρίζεται ως πολυσυστηματική (προσβάλλει δηλαδή πολλά όργανα και συστήματα του ανθρώπου). Αυτές οι παχιές εκκρίσεις (βλέννες) επηρεάζουν τη ομαλή λειτουργία των οργάνων αυτών με αποτέλεσμα την προοδευτική καταστροφή τους και τελικώς την ανεπάρκειά τους. Κρισιμότερες ωστόσο για την πορεία των ασθενών θεωρούνται οι επιπλοκές απ΄το αναπνευστικό σύστημα που προοδευτικά οδηγούν σε καταστροφή των πνευμόνων, με συνέπεια η αναπνευστική ανεπάρκεια να αποτελεί, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό (90%), την αιτία θανάτου των ασθενών με Κυστική Ίνωση. Οι ¨φορείς¨ της νόσου, αντίθετα, δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και δεν κινδυνεύουν από αυτή.

   Στην Ελλάδα δυστυχώς, σε αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν στις προοδευμένες χώρες του εξωτερικού,  το προσδόκιμο επιβίωσης των ατόμων με Κυστική Ίνωση εκτιμάται γύρω στα 20-25 έτη.

Πώς Κληρονομείται η Κυστική Ίνωση

   Για να νοσήσει ένα άτομο από Κυστική Ίνωση θα πρέπει αφενός μεν και οι δύο γονείς του να είναι ¨φορείς¨ του συγκεκριμένου ελαττωματικού γονίδιου και αφετέρου το άτομο να κληρονομήσει και τα δύο ελαττωματικά γονίδια (ένα από κάθε γονέα). Έτσι σε κάθε εγκυμοσύνη, ενός ζευγαριού φορέων της νόσου, υπάρχουν οι εξής πιθανότητες για το έμβρυο (ανεξαρτήτως του φύλου του):

  1. 25% πιθανότητα το έμβρυο να μην είναι ούτε ασθενής ούτε καν φορέας της νόσου,
  2. 50% πιθανότητα το έμβρυο να είναι φορέας του ελαττωματικού γονιδίου, χωρίς καμία άλλη επίπτωση και
  3. 25% πιθανότητα το έμβρυο να έχει τη νόσο.

►Εάν ο ένας γονέας έχει τη νόσο και ο άλλος είναι φορέας του παθολογικού γονιδίου τότε, σε κάθε εγκυμοσύνη, υπάρχει 50% πιθανότητα το παιδί να είναι φορέας και 50% πιθανότητα αυτό να νοσεί.

►Εάν ο ένας γονέας νοσεί και ο άλλος δεν είναι φορέας, τότε όλα τα παιδιά του ζεύγους θα είναι φορείς της νόσου.

ΠΡΟΓΕΝΝΕΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (SCREENING)

   Κατά την αρχή μιας κύησης, εφόσον δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο, ο προγεννητικός έλεγχος για την Κυστική Ίνωση προτείνεται, από την πλειοψηφία των μαιευτήρων, τουλάχιστον στα ζευγάρια που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως:

  1. Στα μέλη οικογενειών που έχουν συγγενείς με Κυστική Ίνωση,
  2. Στο άλλο μέλος του ζευγαριού που ο ένας είναι φορέας της νόσου,
  3. Σε άτομα με χρόνιες πνευμονοπάθειες των οποίων το αίτιο είναι αδιευκρίνιστο,
  4. Σε εγκυμοσύνες στις οποίες εντοπίζονται στο έμβρυο, κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο, ευρήματα που υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο για Κυστική Ίνωση (π.χ. υπερηχογένεια εντέρου).

Βασιζόμενοι πάντως σε πρόσφατες μελέτες της διεθνούς βιβλιογραφίας, αρκετοί μαιευτήρες προτείνουν πλέον τον έλεγχο σε όλα τα ζευγάρια που σχεδιάζουν να αποκτήσουν ή περιμένουν παιδί.

►Εκτός κύησης επιβεβλημένος πλέον θεωρείται ο έλεγχος και σε άνδρες με στειρότητα. Σε αυτά τα άτομα η παρουσία στίγματος (φορέας) Κυστικής Ίνωσης ανέρχεται σε ποσοστό από 30-70%.                      

Εξέταση για την Κυστική Ίνωση – Πώς Ανιχνεύεται η νόσος

   Ο έλεγχος, που στόχο έχει να εντοπίσει τους φορείς της νόσου, βασίζεται στην ανίχνευση των μεταλλάξεων του γονιδίου που την προκαλεί. Πρόκειται για εξέταση αίματος, που λαμβάνεται με μια απλή αιμοληψία από τη γυναίκα του ζεύγους, κατά τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης. Λόγω του μεγάλου αριθμού των μεταλλάξεων του γονιδίου (που οδηγούν στην ίδια ασθένεια) και του κόστους της εξέτασης (που δεν καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία) έχουν αναπτυχθεί τεχνικές που ανιχνεύουν ποικίλα ποσοστά των μεταλλάξεων αυτών∙  από τις πιο συχνές (53% του συνόλου των μεταλλάξεών του), μέχρι και το σύνολο (100%) των μεταλλάξεων. Τα δείγματα αποστέλλονται σε ειδικό εργαστήριο και τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα εντός μίας έως τριών εβδομάδων (ανάλογα με το ποσοστό των αναζητούμενων μεταλλάξεων).

Πώς Ερμηνεύονται τα Αποτελέσματα της Εξέτασης

  1. Θετικό αποτέλεσμα: Το θετικό αποτέλεσμα σημαίνει ότι στο DNA της ελεγχόμενης υπάρχει μετάλλαξη του γονιδίου της νόσου οπότε το άτομο είναι φορέας αυτής (δε νοσεί / δεν πάσχει από τη νόσο). Σε αυτή την περίπτωση και ο σύντροφός θα πρέπει επίσης να ελεγχθεί. Εάν και αυτός βρεθεί να είναι φορέας της Κυστικής Ίνωσης τότε ο ιατρός κατευθύνει το ζευγάρι ως προς τις επιλογές που έχει και προτείνει τις περεταίρω εξετάσεις που απαιτούνται στα πλαίσια του προγεννητικού έλεγχου.
  2. Αρνητικό αποτέλεσμα: Εφόσον ο έλεγχος περιορίζεται σε κάποιο ποσοστό μεταλλάξεων του γονιδίου, ένα αρνητικό αποτέλεσμα μειώνει μεν σημαντικά τον κίνδυνο να είναι το ελεγχόμενο άτομο φορέας της νόσου, αλλά δεν τον εκμηδενίζει (επειδή η δοκιμή δεν ανιχνεύει όλες τις μεταλλάξεις που ευθύνονται για την Κυστική Ίνωση). Εάν όμως ο έλεγχος περιλαμβάνει το σύνολο (100%) των μεταλλάξεων του γονιδίου τότε το ελεγχόμενο άτομο αποκλείετε να είναι φορέας της νόσου.

Sending
User Review
5 (34 votes)

Αύξηση των Πιθανοτήτων Εγκυμοσύνης

Παρακολούθηση Κύησης

Έχει παρατηρηθεί ότι ορισμένες μεταβολές στις καθημερινές συνήθειες και στον τρόπο ζωής ενός ζεύγους αυξάνουν τις πιθανότητες εγκυμοσύνης.

Ο έλεγχος του σωματικού βάρους σε συνδυασμό με σωστή διατροφή

Τόσο οι υπέρβαρες όσο και οι υπερβολικά αδύνατες γυναίκες παρουσιάζουν διαταραχές στην ωορρηξία, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να συλλάβουν. Επίσης και στις δυο περιπτώσεις αυξάνεται ο κίνδυνος για αποβολή. Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή κατά το διάστημα των προσπαθειών σύλληψης αυξάνει τις πιθανότητές εγκυμοσύνης. Λιπαρές τροφές (έλαια, γλυκά) πρέπει να καταναλώνονται με φειδώ, καφεΐνη με μέτρο, αποφυγή του αλκοόλ. Όλες οι γυναίκες που σκοπεύουν να τεκνοποιήσουν πρέπει να λαμβάνουν φαρμακευτικό συμπλήρωμα φυλλικού οξέος.

Η διακοπή ουσιών, η αποφυγή φαρμάκων και επιβλαβών παραγόντων

  1. Διακοπή καπνίσματος και από τους δυο συντρόφους. Οι γυναίκες καπνίστριες εμφανίζουν νωρίτερα εμμηνόπαυση, συνεπώς μικρότερη αναπαραγωγική περίοδο, ενώ τα ωάριά τους παρουσιάζουν συχνότερα ανωμαλίες και άρα δυσκολία να γονιμοποιηθούν. Στους άνδρες το κάπνισμα ελαττώνει τόσο τον αριθμό όσο και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων.
  2. Ψυχοτρόπες ουσίες όπως η κοκαΐνη, η μαριχουάνα προκαλούν διαταραχές του κύκλου και μπορεί να οδηγήσουν και σε αποβολές, μειώνουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων και την κινητικότητά τους Άλλες όπως τα αναβολικά καταστέλλουν την παραγωγή σπέρματος. Διάφορα φάρμακα (αντιβιοτικά, αντιμυκητιασικά, αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά κ.α) επηρεάζουν επίσης το σπέρμα.
  3. Φάρμακα όπως τα Aspirin, Mesulid, Voltaren. Brufen πρέπει να αποφεύγονται κατά την περίοδο της ωορρηξίας, όπως επίσης τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και τα εισπνεόμενα αναισθητικά.
  4. Επιβλαβείς παράγοντες που επηρεάζουν τη γονιμότητα όπως τα στενά εσώρουχα / παντελόνια, η πολύωρη χρήση laptop, όταν αυτό βρίσκεται κοντά στους όρχεις, τα ζεστά μπάνια, το τζακούζι, η σάουνα που αυξάνουν τη θερμοκρασία στο όσχεο, η έκθεση σε μόλυβδο (οξυγονοκολλητής, ελαιοχρωματιστής) που ελαττώνει τον αριθμό / κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, οι ακτινοβολίες, η χρήση λιπαντικών ουσιών στον κόλπο πρέπει επίσης να αποφεύγονται.

Η μείωση του stress

Το Φυσικό stress (άσκηση με μέτρο και προσοχή)

  1. Στις γυναίκες η έντονη άσκηση μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια του φυσιολογικού κύκλου ή ακόμη και να χαθούν μερικοί κύκλοι. Κάθε κύκλος που χάνεται μειώνει την πιθανότητα για επίτευξη σύλληψης. Επιπλέον η ορμόνη του stress κορτιζόλη αναστέλλει μεταξύ άλλων την ωορρηξία.
  2. Στους άνδρες ορισμένες ασκήσεις (όπως παρατεταμένο τρέξιμο ή ποδηλασία) μπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργία των σπερματοζωαρίων ή/και τραυματισμούς (πάλη, Kick boxing κ.α.) των όρχεων.

Το ψυχολογικό stress

Εικάζεται ότι προκαλεί διαταραχή της ορμονικής ισορροπίας με συνέπια μεταβολές στη διάρκεια του κύκλου, αναστολή της ωορρηξίας κ.α. Επιπλέον οι συμπεριφορές που συνδέονται με την κακή ψυχική κατάσταση (υπερβολικό κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ, μειωμένη ερωτική διάθεση) επιβαρύνουν περισσότερο την επιτυχία της σύλληψης. Η διαχείριση του stress αυξάνει τα ποσοστά σύλληψης (αυθόρμητης ή υποβοηθούμενης).

Η τροποποίηση των σεξουαλικών συνηθειών του ζεύγους κατά τη διάρκεια του αναπαραγωγικού sex

  1. Η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών: Το πολύ συχνό sex μειώνει τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, η αποχή ωστόσο από το sex για παρατεταμένο διάστημα μειώνει την κινητικότατά τους.
  2. Η στάση του σώματος κατά την επαφή: Η κλασική” στάση της σεξουαλικής επαφής είναι και η ιδανικότερη για την αύξηση των πιθανοτήτων σύλληψης.
  3. Ο οργασμός: Ιδανικό είναι να έχουν και οι δυο σύντροφοι ταυτόχρονα οργασμό.
  4. Μετά την επαφή η γυναίκα σκόπιμο είναι να παραμείνει ξαπλωμένη για διάστημα μερικών λεπτών ούτως ώστε να αποτρέπεται η έξοδος του σπέρματος από τον κόλπο.

Το Ιατρικό Check-Up

Η εκτίμηση της κατάστασης της υγείας του ζεύγους, ιδιαίτερα κατά την περίοδο των προσπαθειών για επίτευξη εγκυμοσύνης, σκοπό έχει τόσο τον αποκλεισμό όσο και τον έγκαιρο εντοπισμό ασυμπτωματικών παθολογικών καταστάσεων, που σε αρχικά στάδια είναι συνήθως εύκολα αντιμετωπίσιμες και ως επί το πλείστον ιάσιμες, οι οποίες ωστόσο αθεράπευτες ενδέχεται να επηρεάσουν τη γονιμότητα και να ελαττώσουν (σπανιότερα και να εκμηδενίσουν) την πιθανότητα σύλληψης.

Sending
User Review
5 (35 votes)

 

Πώς να αυξήσετε τις πιθανότητες εγκυμοσύνης

Αποκτήστε το ιδανικό βάρος σώματος και διατηρήστε το

Ακολουθήστε μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή καθ΄όλο το διάστημα των προσπαθειών σύλληψης

Διακόψτε το κάπνισμα και το αλκοόλ

Αποφύγετε ορισμένα φάρμακα και επιβλαβείς ουσίες

Ασκηθείτε με μέτρο και προσοχή

Διαχειριστείτε το ψυχολογικό stress

Προσαρμόστε τις σεξουαλικές σας συνήθειες (συχνότητα επαφών, στάσεις στο sex κ.α.)

Πραγματοποιήστε ένα προληπτικό έλεγχο υγείας (Check-up)

Διατροφή στην Εγκυμοσύνη

Διατροφή κατά την εγκυμοσύνη

Γενικά

   Η θρεπτική κατάσταση της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, αλλά και κατά το διάστημα των προσπαθειών σύλληψης, είναι καθοριστικός παράγοντας για την καλή υγεία τόσο της ίδιας όσο και του εμβρύου. Κατά την διάρκεια της κύησης, υπό την επίδραση των ορμονών, ο μεταβολισμός της μητέρας προσαρμόζεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε να καλύπτονται οι απαιτήσεις και του εμβρύου με συνέπεια να τροποποιούνται οι διατροφικές ανάγκες της γυναίκας και να προκαλείται αυξημένο αίσθημα πείνας. Έτσι η διατροφή της εγκύου θα πρέπει να προσαρμόζεται ούτως ώστε η αναμενόμενη αύξηση του σωματικού της βάρους να βρίσκεται εντός επιτρεπτών ορίων.

Θερμιδικές ανάγκες κατά την κύηση

   Σε γενικές γραμμές οι συ­νολικές θερμιδικές ανάγκες κυμαίνονται μεταξύ 2.200 έως 2.900 calories ημερησίως. Εφόσον η δίαιτα που ακολουθείται πριν την εγκυμοσύνη είναι ισορροπημένη, μικρές μόνο αλλαγές θα χρειαστούν για την πλήρη κάλυψη των διατροφικών αναγκών και κατά τη διάρκεια αυτής.

   Οι επιπρόσθετες ενεργειακές απαιτήσεις για την έγκυο αφορούν ουσιαστικά το 2ο και το 3ο τρίμηνο της κύησης. Έτσι:

   Στις λιποβαρείς γυναίκες μια προσθήκη επιπλέον 700 – 1.000 θερμίδων την ημέρα κρίνεται απαραίτητη ενώ εκείνες που ξεκινούν την εγκυμοσύνη τους έχοντας περιττά κιλά χρειάζονται επιπροσθέτως περί τις 200 θερμίδες ημερησίως κατά τη διάρκεια του δευτέρου τρίμηνου και 400 επιπλέον θερμίδες κατά το τρίτο τρίμηνο. Να σημειωθεί ότι η περίοδος της εγκυμοσύνης δεν ενδείκνυται για απώλεια βάρους ακόμη και αν η έγκυος είναι υπέρβαρη.

Ιδανική αύξηση του βάρους της εγκύου

   Η επιθυμητή αύξηση του βάρους κατά την διάρκεια της κύησης, σύμφωνα με τις διεθνώς αποδεκτές συστάσεις, επηρεάζεται από τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) της γυναίκας κατά την αρχή της εγκυμοσύνης. Έτσι:

  • οι γυναίκες με τιμές ΔΜΣ μικρότερες από 19,8 (λιποβαρείς γυναίκες) θα πρέπει να πάρουν από 12,5 έως 18 κιλά,
  • για τιμές ΔΜΣ 19,8 – 26 (φυσιολογικό βάρος) η ιδανική αύξηση του βάρους κυμαίνεται μεταξύ 11,5 και 16 κιλών, ενώ
  • για τιμές ΔΜΣ μεγαλύτερες του 26 δεν επιτρέπεται αύξηση βάρους ανώτερη των 11 κιλών.

   Μεγάλες αποκλίσεις από τις παραπάνω προτεινόμενες τιμές εγκυμονούν κινδύνους για το έμβρυο / νεογνό αλλά και για την μητέρα τόσο κατά την διάρκεια της κύησης όσο και για την μετέπειτα ζωή τους.

Βασικοί ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ στην εγκυμοσύνη

   Το κλειδί για την σωστή και ισορροπημένη διατροφή της εγκύου δεν είναι η ποσότητα του φαγητού αλλά η ποιότητα και ο τρόπος διατροφής της.

  1. Να προτιμώνται μικρότερα και συχνότερα γεύματα. Η ημερήσια διατροφή θα πρέπει να περιλαμβάνει 5-6 τακτικά γεύματα τα όποια πρέπει να τρώγονται αργά.
  2. Απαιτείται καλό πλύσιμο των φρούτων και λαχανικών ενώ το κρέας, το κοτόπουλο και το ψάρι θα πρέπει να είναι πολύ καλά μαγειρεμένα.
  3. Να αποφεύγονται ή να περιορίζεται η πρόσληψη αλατιού, τηγανιτών, γλυκισμάτων, λιπαρών ζωικής προέλευσης, τυποποιημένων σνακ και αναψυκτικών.
  4. Να καταναλώνονται πολλά υγρά (1,5 – 2 λίτρα ημερησίως). Ιδανικά πίνετε μικρές ποσότητες υγρών καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και όχι άφθονα κατά τη δι­άρκεια των γευμάτων αλλά μεταξύ αυτών. Θα πρέπει να παρέρχεται ένα διάστημα μισής ώρας μεταξύ της κατανάλωσης στερεών και υγρών.
  5. Καφεΐνη με μέτρο: Η πρόσληψη καφεΐνης δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 200 mg ημερησίως (αντιστοιχεί σε περίπου μία με δύο κούπες καφέ ανάλογα με το είδος του καφέ). Καφεΐνη επίσης περιέχουν και άλλα τρόφιμα όπως η μαύρη σοκολάτα, το πράσινο τσάι, τα αναψυκτικά τύπου Cola και μερικά φαρμακευτικά σκευάσματα.
  6. Προσοχή στα βότανα: Δεν είναι όλα τα βότανα αθώα. Πολλές φορές έχουν πολύ ισχυρές φαρμακευτικές ιδιότητες. Μπορούν να καταναλώνονται με σιγουριά αφεψήματα από χαμομήλι, πικραλίδα, τσουκνίδα, δυόσμο ή εκχυλίσματα από μύρτιλο.
  7. Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ
  8. Ξεκινήστε άμεσα τη λήψη φιλικού οξέος: χρήσιμο είναι να αρχίσει η λήψη του πριν από την εγκυμοσύνη και πρέπει να συνεχιστεί τουλάχιστον και κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Πε­ριέχεται σε μικρές ποσότητες σε διάφορες τροφές (φρέσκα λαχανικά, ψωμί ολικής αλέσεως, πορτοκάλια, μπανάνες, φασόλια, αρακά, αυγά). Για τις αυξημένες ανάγκες της εγκυμοσύνης όμως, δεν επαρκεί η πρόσληψή του με τη διατροφή, οπότε συνιστάται να λαμβάνεται καθημερινά ως συμπλήρωμα. Είναι σημαντικό για την υγιή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος του εμβρύου.
  9. Ο σίδηρος είναι επίσης απαραίτητος ιδιαίτερα κατά το 2ο και 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Η ταυτόχρονη λήψη του με προϊόντα που περιέχουν ασβέστιο (γαλακτοκομικά), μαγνήσιο, ψευδάργυρο ή ταννικό οξύ (περιέχεται στο τσάι) πρέπει να αποφεύγεται. Είναι προτιμότερη η λήψη του σιδήρου μεταξύ των γευμάτων μαζί με νερό ή χυμό φρούτων.
  10. Σε περίπτωση που το διαιτολόγιό σας δεν είναι ισορροπημένο, επιβάλλεται η λήψη κάποιου πολυβιταμινούχου σκευάσματος που περιέχει ασβέστιο, μαγνήσιο κ.ά.
  11. Η διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει τροφές χαμηλής θερμιδικής, αλλά υψηλής θρεπτικής αξίας συνεπώς:
  • Αυξήστε την πρόσληψη πρωτεΐνης: Οι πρωτεΐνες δομούν πολλούς από τους σχηματιζόμενους ιστούς και τα όργανα του εμβρύου. Oι μεγαλύτερες απαιτήσεις παρατηρούνται στο 3ο τρίμηνο. Καταναλώνετε α) ζωικές πρωτεΐνες από άπαχο χοιρινό, μοσχάρι, πουλερικά, αβγά, ψάρια, θαλασσινά, και γαλακτοκομικά. β) φυτικές πρωτεΐνες από όσπρια, δημη­τριακά, ανάλατους ξηρούς καρπούς και προϊόντα σόγιας. Ιδανικά, προκειμένου να παίρνετε υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνη από τρόφιμα φυτικής προέ­λευσης, συνδυάστε όσπρια με σιτηρά που αλληλοσυμπληρώνουν τα αμινοξέα τους π.χ. φασόλια με καλαμπόκι, φακές με ρύζι, φασόλια με στάρι ή ψωμί, αρακά με σίκαλη ή ψωμί σίκαλης.
  • Καταναλώνετε φυτικές ίνες: Η πρόσληψη θα πρέπει να ανέρχεται στα 28g τη μέρα και πηγές ινών αποτελούν η βρώμη, το κριθάρι, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα δημητρικά και το ψωμί ολικής άλεσης. Οι φυτικές ίνες βοηθούν α) στην καλή λειτουργία του εντέρου και στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, β) δημιουργούν αίσθημα κορεσμού με διάρκεια, βοηθώντας έτσι στον έλεγχο του βάρους.
  • Επιλέξτε τα σωστά λιπαρά: όπως είναι το ελαιόλαδο, η φυτική soft μαργαρίνη, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι, όπως το σουσάμι και ο λιναρόσπορος. Τα λιπαρά συμμετέχουν στη σύνθεση των κυτταρικών μεμβρανών, στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος, της όρασης, καθώς και στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών.

Sending
User Review
5 (37 votes)

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο συχνά πρέπει να τρώει η έγκυος ;

3 κανονικά γεύματα και 2-3 ενδιάμεσα μικρά γεύματα κάθε μέρα.

Ποια είναι τα 10 Superfoods για την εγκυμοσύνη ;

• Σπανάκι
• Μπανάνες
• Καρότα
• Αβοκάντο
• Ξηροί καρποί (καρύδια, αμύγδαλα, φιστίκια, ηλιόσπορος).
• Ποπ κορν
• Μπρόκολο
• Αυγά
• Σολομός
• Κοτόπουλο

Τι να αποφεύγετε να καταναλώνετε κατά την εγκυμοσύνη ;

• Μη καλά μαγειρεμένο: κρέας και κοτόπουλο, ωμά: λαχανικά, αυγά, ψάρια, οστρακοειδή
• Ψάρια υψηλής περιεκτικότητας σε υδράργυρο (ξιφίας, τόνος, γαλέος, σκουμπρί)
• Κατεργασμένα τρόφιμα (κονσέρβες, αλλαντικά) και σνακ (τσιπς, γαριδάκια)
• Μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά
• Αλκοόλ